ΑΡΧΙΣΑΝ ΟΙ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΕΒΙΤΕΣ -ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΝΤΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΗ ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ



Άρχισε ο εμφύλιος μεταξύ Αλεβιτών και Τούρκων Σουνιτών. Περισσότεροι από 15.000 άνθρωποι στην πλατεία Γκαζί - Ρίψη νερού και δακρυγόνων από την αστυνομία Πολλοί θεωρούνε απλά θεωρία συνομωσίας την διαμάχη Αλεβιτών και Τούρκων Σουνιτών . Ωστόσο έχει ειπωθεί απο καιρό και επανειλημένα απο Τουρκολόγους ότι απο εκεί θα ξεκινήσει ο εμφύλιος στηνΤουρκία

Τα 20,000,000 Αλεβιτών στην Τουρκία ως παράγοντας διχοτόμησης της . Οι Αλεβίτες ήδη θεωρούνται από τις μυστικές Τουρκικές υπηρεσίες αποσταθεροποιητικό παράγοντας εν αναμονή 

 

Τι φοβάται η Τουρκία

<<<Πιθανή  ανάδειξη των Σιιτών και Αλαουιτών στην μεταπολεμική Συρία ως μοναδική δύναμη έστω και σε ένα διχοτομημένο κράτος φοβίζει την Τουρκία . Στην Τουρκία το 10% του πληθυσμού είναι Αλεβίτες Μουσουλμάνοι.Ο Αλεβισμός είναι παρακλάδι του Σιιτισμού.  Η Τουρκία ποτέ δεν παραδέχθηκε την ύπαρξη Αλεβιτών και πάντα τους θεωρούσε κίνδυνο για το κράτος . Οι Αλεβίτες στην Τουρκία είναι ουσιαστικά υπό διωγμό παρόλο που είναι και αυτοί Τούρκικης καταγωγής . Ο Αλεβισμός στην Τουρκία αντιμετωπίζεται από το κράτος ως επικίνδυνη αίρεση , τους απαγορεύεται να κατέχουν δημόσιες-κρατικές θέσεις  και απαγορεύεται η φανερή λατρεία της θρησκείας τους. Πρόσφατα δεκάδες Τούρκοι στρατιωτικοί απολύθηκαν διότι κατηγορήθηκαν ότι είναι Αλεβίτες. Οι ίδιοι οι Αλεβίτες υποστηρίζουν ότι αποτελούν το 30% του πληθυσμού της Τουρκίας .Λόγω των διωγμών που έχουν υποστεί θεωρούνται πλέον αποκομμένοι απο την Τουρκική εθνική συνείδηση και είναι επιρρεπείς σε ιδέες ανατροπής του Σουνιτικού καθεστώτος στηνΤουρκία . Η δημιουργία  Σιιτικού -Αλαουτικού κράτους στα Νότια της Τουρκίας θα αποτελούσε για τους Αλεβίτες ότι το Συριακό και Ιρακινό Κουρδιστάν για τους Κουρδους αντάρτες στην Τουρκία. Θα αποτελούσε το εφαλτήριο για τον σχηματισμό ενεργής αντίστασης . Οι Αλεβίτες ήδη θεωρούνται από τις μυστικές Τουρκικές υπηρεσίες αποσταθεροποιητικό παράγοντας εν αναμονή.>>.
Το παραπάνω κείμενο αναρτήθηκε απο το HELLENICSUNRISE 19 Μαιου 2013  http://hellenicsunrise.blogspot.com/2013/05/blog-post_19.html
  
 Εχθές 28 Μαιου 2013 ο Deniz Baykal, ο οποίος ήταν ΥΠΕΞ της Τουρκίας στην  κρίση των Ιμίων αλλά και ο Mehmet Gormez αρχιμουφτής της Τουρκίας και θρησκευτικό ηγέτης των Τούρκων σουνιτών φανερά πλέον εξέφρασαν τις ανησυχίες τους για την στάσην των Αλεβιτών της Τουρκίας . Το HELLENICSUNRISE είχε επισημάνει τα παραπάνω απο την 19 Μαιου 2013 στο http://hellenicsunrise.blogspot.com/2013/05/blog-post_19.html όπως επίσης σε μεταγενέστερες αναρτήσεις εδώ και εδώ



Παρακάτω παραθέτουμε άρθρο του κ. Ν. Χειλαδάκη το οποίο δημοσιεύθηκε προχθές σχετικά με το ίδιο θέμα . Είναι φανερό ότι η Τουρκία παριστάνοντας τον πρόθυμο σύμμαχο  για λογαριασμό της διεθνής κοινότητας  και αναλαμβάνοντας την υποστήριξη των ισλαμιστών ανταρτών στην Συρία θα βγεί ζημιωμένη αν όχι διαλυμένη.
Γράφει ὁ Νίκος Χειλαδάκης,
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
Δύο σημαντικὲς προειδοποιήσεις ἀπὸ πολὺ σοβαροὺς παράγοντες τῆς δημόσιας ζωῆς τῆς Τουρκίας ὅτι ὁ ἐμφύλιος ποὺ ἔχει ξεσπάσει στὴν γειτονικὴ Συρία ἀλλὰ καὶ ἡ λάθος πολιτικὴ ποὺ ἀκολουθεῖ ἡ Τουρκία ἐμπεριέχει τὸν κίνδυνο νὰ προκαλέσει ἕνα αἱματηρὸ ἐμφύλιο πόλεμο στὴν ἴδια τὴν Τουρκία, ἔγιναν ταυτόχρονα δείχνοντας καὶ τὸ κλίμα ποὺ ἔχει δημιουργηθεῖ σὲ μία Τουρκία μὲ πολλὰ πολιτικὰ ἀδιέξοδα ποὺ δὲν δικαιολογοῦν μὲ κανένα τρόπο τὴν τουρκοφοβία μὲ τὴν  ὁποία τὴν ἀντιμετωπίζουμε
Συγκεκριμένα ὁ Deniz Baykal, πρώην ἀντιπρόεδρος τῆς τουρκικῆς κυβέρνησης καὶ πρώην ἀρχηγὸς τοῦ Λαϊκοῦ κόμματος, γνωστὸς στὴν Ἑλλάδα ὅταν ἦταν ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν κατὰ τὴν κρίση τῶν Ἰμίων, προειδοποίησε τὸν Ἐρντογᾶν καὶ τὴν κυβέρνησή του ὅτι ἡ πολιτική του στὸ συριακὸ ὁδηγεῖ τὴν Τουρκία σὲ ἐμφύλια σύρραξη μεταξὺ τῶν σουνιτῶν ἰσλαμιστῶν καὶ τῆς μειονότητας τῶν Ἀλεβητῶν ποὺ ἀριθμεῖ περὶ τὰ 25 ἑκατομμύρια. Τὸ ἐντυπωσιακὸ ὅμως εἶναι ὅτι τὴν ἴδια ἀκριβῶς ἡμέρα, (28/5), ποὺ ὁ Baykal ἀπεύθυνε αὐτὴ τὴν προειδοποίηση στὸν Ἐρντογᾶν καὶ ὁ ἀρχιμουφτὴς τῆς Τουρκίας, ὁ μετριοπαθὴς γιὰ πολλούς, Mehmet Gormez, σύμφωνα μὲ δημοσίευμα τῆς ἰσλαμικῆς ἐφημερίδας Yeni Safak, προειδοποίησε ὅτι ὁ ἐμφύλιος πόλεμος τῆς Συρίας  ἀπειλεῖ μὲ ἐμφύλιο θρησκευτικὸ πόλεμο τὴν Τουρκία. 
Νὰ σημειωθεῖ ὅτι οἱ Ἀλεβῆτες τῆς Τουρκίας θωροῦνται ἀδελφοὶ καὶ συγγενεῖς μὲ τοὺς...

Ἀλαουΐτες τῆς Συρίας, δηλαδὴ τὴν θρησκευτικὴ αἵρεση στὴν ὁποία ἀνήκει καὶ ὁ Μπασὲρ ἂλ Ἄσαντ, ὁ πρόεδρος τῆς Συρίας καὶ ἡ ὁποία εἶναι τὸ μεγαλύτερο στήριγμα τοῦ Σύρου προέδρου στὸν πόλεμο κατὰ τῶν ἀνταρτῶν. Ἂν καὶ ὑπάρχουν κάποιες διαφορές, οἱ Ἀλεβτες θεωροῦνται Σιΐτες ὅπως εἶναι καὶ οἱ Ἀλαουΐτες, οἱ Ἰρανοὶ καὶ οἱ ὀπαδοὶ τῆς Χετζμπολὰχ στὸν Λίβανο ποὺ ἔχει ταχτεῖ στὸ πλευρὸ τοῦ Ἄσαντ πολεμώντας τοὺς φανατικοὺς σουνίτες ἰσλαμιστὲς ἀντάρτες. Ἐπίσης πολλὲς μελέτες ποὺ ἔχουν δημοσιευτεῖ στὴν ἴδια τὴν Τουρκία κάνουν λόγο γιὰ ἑλληνοχριστιανικὴ καταγωγὴ τῶν Ἀλεβητῶν, γι’ αὐτὸ καὶ οἱ σουνίτες τοὺς θεωροῦν σὰν ἄπιστους γκιαούρηδες.
Καὶ ἐνῶ στὴν Τουρκία τὸ κλίμα σχετικὰ μὲ τὸν ἐμφύλιο τς Συρίας εἶναι τεταμένο καθὼς ἡ μεγάλη μειονότητα τῶν Ἀλεβητῶν ὑποστηρίζει  ἀνοιχτὰ τὸ καθεστὼς τοῦ Ἄσαντ διαφωνώντας μὲ τὴν ἰσλαμικὴ κυβέρνηση, ἐν ὄψει τῆς κατάρτισης τοῦ νέου τουρκικοῦ συντάγματος οἱ Ἀλεβῆτες ὀργανώνουν  μεγάλες κινητοποιήσεις γιὰ  νὰ διεκδικήσουν τὰ δικαιώματα τους προκαλώντας  ἀκόμα μεγαλύτερη ἐσωτερικὴ  ἔνταση. Παράλληλα καθημερινὰ σχεδὸν στὴν περιοχὴ τοῦ Χατάυ, ὅπου συγκεντρώνονται οἱ πρόσφυγες ἀπὸ τὸν ἐμφύλιο τς Συρίας καὶ οἱ Σύριοι ἀντικαθεστωτικοὶ  ἔχουν τὶς βάσεις τους, γίνονται διαδηλώσεις τῶν Ἀλεβητῶν, οἱ ὁποῖοι  ἔχουν τὴν συντριπτικὴ πλειοψηφία στὴν περιοχή, πρὸς ὑποστήριξη τοῦ καθεστῶτος Ἄσαντ ἐνῶ δὲν λείπουν καὶ οἱ μικροσυγκρούσεις μὲ τοὺς φανατικοὺς Σύρους ἰσλαμιστές.
Ἐνῶ λοιπὸν ἀκόμα καὶ τὸ φάσμα ἑνὸς ἐκρηκτικοῦ θρησκευτικοῦ ἐμφυλίου πλανᾶται πάνω ἀπὸ τὴν Τουρκία καθὼς ἔχει μπλεχτεῖ γιὰ τὰ καλὰ μὲ τὴν μεγάλη σύγκρουση τῆς Συρίας, ἐδῶ στὴν Ἑλλάδα ἀσχολούμαστε μὲ τὶς ρατσιστικὲς βλακεῖες καὶ τὸ μόνο ποὺ κάνουμε εἶναι νὰ παρακολουθοῦμε ἄφωνοι τὶς ἀλλεπάλληλες τουρκικὲς προκλήσεις στὸ Αἰγαῖο ἐνῶ ἡ τουρκοφοβία καλλιεργεῖτε συστηματικὰ ἀπὸ τὰ τουρκολαγνικὰ κανάλια.










ΑΛΕΒΙΤΕΣ - Η ΚΙΝΗΤΗΡΙΑ ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΤΑΡΑΧΩΝ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ
Παραθέτουμε ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ''Βήμα ΄΄τον Ιανουάριο του 2011.Πολλοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι πίσω από τις ταραχές στην Τουρκία βρίσκεται ο Αλεβιτικός παράγοντας . Οι Αλεβίτες αποτελούν μουσουλμανικό δόγμα , συγγενές με τι σιιτκό ( βλ. Συρία-Ιράν) ωστόσο έχουν ιδιαιτερότητες που τους κάνουν ξεχωριστούς . Οι Αλεβίτες παρόλο που είναι Τούρκικης καταγωγής έχουν υποστεί  διωγμούς απο την πλειοψηφία των σουνιτών Τούρκων και ακόμα και σήμερα στερούνται βασικών δικαιωμάτων στην σύγχρονη Τουρκία.

Οι Αλεβίτες αποτελούσαν πάντα το προοδευτικό κομμάτι του Τούρκικου πληθυσμού , απελευθερωμένοι από τον στείρο συντηρητισμό των σουνιτών και στην σύγχρονη Τουρκία αποτελούν μεγάλο μέρος της μεσαίας και αστικής τάξης που επιθυμεί την Κεμαλικού τύπου δημοκρατία με τον δυτικό προσανατολισμό . 
Διαθέστε λίγο χρόνο και θα καταλάβετε ότι οι Αλεβίτες αποτελούν την κινητήρια δύναμη των αντιδράσεων στο καθεστώς Ερντογάν . Οι Αλεβίτες εκτιμούνται από το επίσημο Τουρκικό κράτος στα 10-13 εκατομμύρια αλλά οι ίδιοι υποστηρίζουν -και μάλλον έχουν δίκαιο - ότι υπερβαίνουν τα 20 εκατομμύρια. 
Αποτελούν το πιο μορφωμένο και πολιτικοποιημένο κομμάτι της Τουρκικής κοινωνίας και το καθεστώς Ερντογάν ανέκαθεν έτρεμε την δύναμη τους , κάτι που αποδείχθηκε στις διαδηλώσεις από την 28 Μαιου 2013 μέχρι σήμερα 4 Ιουνίου 2013.Υποστηρίζουν το κεμαλικό Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (CΗΡ) της αξιωματικής αντιπολίτευσης,το οποίο έχει κατηγορηθεί -και μάλλον πολύ σωστά- από τον Ερντογάν ότι υποκινεί τις ταραχές . 
Στο παρακάτω άρθρο θα καταλάβετε τις αγεφύρωτες διαφορές μεταξύ σουνιτών Τούρκων ( η πλειοψηφία των Τούρκων , υποστηρίζουν το AKP του Ερντογάν) και Αλεβιτών . 
Κάτι που ανησυχεί ακόμα περισσότερο τους Τούρκους είναι η συγγενική και αγαστή σχέση των Αλεβιτών με τους Αλαουίτες ( όπως ο Μπασάρ Αλ Ασαντ ) και τους σιιτες (όπως η πελιοψηφια των Σύρων και Ιρανών) .



Αλεβίτες 
Πίνουν κρασί, πιστεύουν στην «Αγία Τριάδα» και στο «αγαπάτε αλλήλους» αλλά δεν είναι χριστιανοί. Η θρησκευτική τους λειτουργία περιλαμβάνει τραγούδι, μουσική και μικρόφωνο, δεν είναι όμως ευαγγελιστές. Πιστεύουν στον Αλλάχ αλλά ερμηνεύουν το Κοράνι αλληγορικά και όχι κατά γράμμα. Δενπείθονται ότι μετά θάνατον τους περιμένουν τα ουρί του Παραδείσου αλλά ούτε και η Κόλαση.Θρησκευτικά είναι πιο κοντά στους
σιίτες, πολιτικά ψηφίζουν Αριστερά, κοινωνικά ήταν αγρότες της Ανατολίας που μετοίκησαν στις φτωχογειτονιές των τουρκικών πόλεων και σήμερα έχουν σχηματίσει μια νέα μεσαία τάξη. Είναι δίπλα μας, ζουν και στην Ελλάδα (στη Θράκη) αλλά μόλις που τους γνωρίζουμε. Οι αλεβίτες-μπεκτασήδεςπρόσφατα απέκτησαν το θάρρος να απαιτήσουν τα δικαιώματά τους ως η μεγαλύτερη θρησκευτική μειονότητα της Τουρκίας. 
«Μια αλεβίτισσα που εργαζόταν ως μαγείρισσα σε νοσοκομείο απολύθηκε διότι ορισμένοι σουνίτες
 πιστεύουν ότι δεν πρέπει να φάνε φαγητό μαγειρεμένο από αλεβίτη. Η υπόθεση βρίσκεται στα δικαστήρια» λέει μιλώντας στο «Βήμα» ο Αλί Γιαμάν, καθηγητής Πολιτικής Ιστορίας σε τουρκικό πανεπιστήμιο. Οι αλεβίτες αποτελούν τη μεγαλύτερη θρησκευτική μειονότητα της Τουρκίας, όπως και την πιο αόρατη. Δεν αναγνωρίζονται καν ως μειονότητααπό το τουρκικό κράτος.

Ο αλεβιτισμός αποτελεί μια ανθρωπιστική προσέγγιση του Ισλάμ. «Δεν είμαστε σιίτες, όπως οι Ιρανοί, δεν τηρούμε το ναμάζ, την προσευχή που οι Ιρανοί πραγματοποιούν τρεις φορές την ημέρα (σ.σ.: και οι σουνίτες πέντε), αλλά η πίστη μας έχει σιιτικά στοιχεία, όπως και τουρκικά και σαμανικά» συνεχίζει ο δρ Γιαμάν. Ο αλεβιτισμός έχει έντονες επιρροές από τον σουφισμό, τον μυστικισμό αλλά και από τον χριστιανισμό, ιδίως την Ορθοδοξία. Χαρακτηριστικά του είναι η ανεκτικότητα προς άλλες θρησκείες και η λατρεία των Αλλάχ-Μωάμεθ-Αλί (του γαμπρού του Μωάμεθ, στον οποίο η πίστη αποτελεί τη βασική διαφορά μεταξύ σιιτών και σουνιτών). Ανάμεσα στις διαφορές τους από άλλους μουσουλμάνους είναι η μονογαμία, το ότι δεν προσκυνούν στη Μέκκα και δεν γιορτάζουν το Ραμαζάνι.

Επί αιώνες καταδιωγμένοι, κρατούσαν κρυφή τη θρησκεία τους, γι΄ αυτό οι διαφορές ακόμη και ανάμεσα σε αλεβίτες κοντινών περιοχών είναι συνηθισμένο φαινόμενο. Δεν υπάρχει ένα ενιαίο τελετουργικό αλλά πολλά ελαφρώς διαφοροποιημένα.

«Οι τούρκοι σουνίτες μάς
 προσάπτουν δύο πράγματα:ότι υποστηρίξαμε τους Πέρσες Σαφαβίδες έναντι των Οθωμανών τον 16ο αιώνα και ότι είμαστε αιρετικοί» λέει ο Γιαμάν. Οι σχέσεις φάνηκε ότι θα βελτιώνονταν όταν οΚεμάλ Ατατούρκ ίδρυσε τη σύγχρονη Τουρκία διότι οι αλεβίτες είναι βαθιά κοσμικοί, όπως και το όραμα του ιδρυτή της Τουρκικής Δημοκρατίας. «Με τον καιρό όμως έγινε εμφανής η σουνιτική κυριαρχία».

Τη δεκαετία του ΄70 πολλοί αλεβίτες υποστήριξαν σοσιαλιστικά και μαρξιστικά κόμματα στην Τουρκία θεωρώντας ότι οι ιδέες τους ήταν συναφείς με τον αλεβιτισμό. Μεγάλο μέρος της βίας που χαρακτήρισε τη χώρα στα τέλη της δεκαετίας του ΄70 και που αποδόθηκε στον ανταγωνισμό μεταξύ αριστερών και δεξιών ήταν στην πραγματικότητα ένας «πόλεμος» μεταξύ αλεβιτών και σουνιτών- με τους υπερεθνικιστές να συντάσσονται με τους τελευταίους. Η βία κορυφώθηκε στην πόλη Καχραμανμαράς στη Νότια Τουρκία το 1978, όταν Γκρίζοι Λύκοι επιτέθηκαν με βία σε αριστερούς αλεβίτες αφήνοντας 700 νεκρούς. Κατόπιν αυτού, η κυβέρνηση επέβαλε στρατιωτικό νόμο ο οποίος άνοιξε τον δρόμο για το πραξικόπημα του 1980. «Ετσι οι αλεβίτες έχασαν διπλά- και ως αλεβίτες και ως αριστεροί»λέει ο Γιαμάν.

Πιστεύει ότι η κατάσταση βελτιώνεται τα τελευταία χρόνια, «αν και η κυβέρνηση είναι όμηρος των θρησκευόμενων ψηφοφόρων της και δεν μπορεί να κάνει πολλά πράγματα». Τα τζεμ ή τζεμέβι, οι ναοί των αλεβιτών, αναγνωρίζονται ως «χώροι λατρείας» και όχι ως ναοί. «Στην Κωνσταντινούπολη υπάρχουν 70 τζεμ για εκατομμύρια αλεβίτες που ζουν στην πόλη» λέει. «Μεγάλο πρόβλημα είναι το ποσοστό αφομοίωσης των αλεβιτών. Υπάρχει τεράστιο χάσμα ανάμεσα στην παράδοσή μας και στη σημερινή πραγματικότητα».

Αποφασισμένοι να αντιδράσουν ύστερα από πέντε αιώνες καταπίεσης, που τους κράτησαν στην αφάνεια, οι αλεβίτες απευθύνουν έξι αιτήματα προς την τουρκική κυβέρνηση και απειλούν με βροχή από προσφυγές το επόμενο σχολικό έτος (2011-2012) προκειμένου τα παιδιά τους να εξαιρούνται από το μάθημα των (σουνιτικών) θρησκευτικών στο σχολείο, όπως έχουν το δικαίωμα τα παιδιά των χριστιανών και των εβραίων. Εκτός από το να πάψει να είναι υποχρεωτικό το μάθημα των θρησκευτικών, ζητούν να καταργηθεί η Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων, να επιστρέψουν τα μοναστήρια των δερβίσηδων στον έλεγχό τους, να αναγνωριστούν τα τζεμέβι ως ναοί, να τερματιστούν οι πολιτικές θρησκευτικής αφομοίωσης και να μετατραπεί σε μουσείο το ξενοδοχείο «Μadimak» στην πόλη Σεβάστεια, όπου είχε πραγματοποιηθεί πολύνεκρη επίθεση εναντίον τους πριν από 18 χρόνια.

Κρασί, δερβίσηδες και σάζι
 


«Παγανιστές» αποκαλούν τους αλεβίτες οι σουνίτες επειδή στους ναούς τους παίζουν σάζι, τραγουδούν, χορεύουν και πίνουν κρασί, άνδρες και γυναίκες μαζί
Ο ντέντε, ο αλεβίτης ιερέας, κάθεται πάνω σε δέρμα προβάτου και οι πιστοί, άντρες και γυναίκες, σχηματίζουν κύκλο στο πάτωμα. Ο πνευματικός ηγέτης, που κατάγεται από οικογένεια-απόγονο του Μωάμεθ, λέει προσευχές, απαγγέλλει ποιήματα και τραγουδάει παίζοντας σάζι ή μπαγλαμά. Καμιά φορά συνοδεύει τον ντέντε ένας παίκτης λαούτου ενώ το εκκλησίασμα τραγουδάει μαζί του και χορεύει έναν χορό, σέμα, που χαρακτηρίζεται από περιστροφές. Για να ολοκληρωθεί η λειτουργία στο τζεμ οι πιστοί τρώνε όλοι μαζί, συχνά ένα τελετουργικά σφαγμένο αρνί (κουρμπάν), συνοδεία κρασιού.

Η μουσική και η ποίηση αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της αλεβιτικής παράδοσης. Τα τραγούδια τους είναι ερωτικά και μιλούν για τη μυστικιστική εμπειρία. Ο ποιητής των σούφι του 13-14ου αιώνα Γιουνούς Εμρέ ήταν αλεβίτης, ενώ έχουν επηρεαστεί έντονα από τον Τζελαλεντίν Ρουμί, ιδρυτή του τάγματος των δερβίσηδων τον 13ο αιώνα. Πολλοί από τους πιο ονομαστούς παραδοσιακούς μουσικούς της σημερινής Τουρκίας είναι αλεβίτες.

Οι περιστρεφόμενοι δερβίσηδες, που χαρακτήριζαν το αλεβιτικό τελετουργικό, αποτελούν στη σύγχρονη εποχή μάλλον φολκλορικό παρά θρησκευτικό στοιχείο. Αιτία ο Κεμάλ. Οταν κατήργησε το χαλιφάτο, θεωρώντας το εμπόδιο στην πρόοδο, οι δερβίσηδες ξεσηκώθηκαν. Ως απάντηση, αυτός κατήργησε τους δερβίσηδες το 1925 (όταν μια εξέγερση Κούρδων τού έδειξε πόσο ισχυροί παρέμεναν ακόμη) τονίζοντας ότι τα αρχαϊστικά μυστήριά τους δεν είχαν θέση στον σύγχρονο κόσμο.

«Σήμερα αντιδράμε! Η φωνή μας επιτέλους ακούγεται»
 

«Πολλοί φοβισμένοι αναγκάζονται να παριστάνουν τους σουνίτες»λέει στο «Βήμα» ο πανεπιστημιακόςΙζετίν Ντογάν, επίτιμος πρόεδρος της Ομοσπονδίας Αλεβιτών-Μπεκτασήδων «Η μεγαλύτερη διάκριση εις βάρος των αλεβιτών στην Τουρκία είναι ότι, ενώ φορολογούμαστε όπως όλοι οι πολίτες, δεν λαμβάνουμε χρήματα από τον προϋπολογισμό για τους χώρους λατρείας μας. Για τα σουνιτικά τζαμιά αφιερώνονται δισεκατομμύρια λίρες. Αλλο πρόβλημα είναι τα θρησκευτικά που διδάσκονται στα σχολεία:τα βιβλία αναφέρονται μόνο στους σουνίτες και δεν περιέχουν ούτε μία κουβέντα για το αλεβιτικό Ισλάμ»λέει μιλώντας στο «Βήμα» οΙζετίν Ντογάν,καθηγητής Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Γαλατά Σαράι.

«Βρισκόμαστε σε συζητήσεις με την κυβέρνηση για να αλλάξουν όλα αυτά. Σήμερα αντιδράμε! Η φωνή μας επιτέλους ακούγεται.Ευτυχώς το πρόβλημά μας έχει γίνει διεθνές και η κυβέρνηση πιέζεται από την ΕΕ και τις ΗΠΑ».

Δεν υπάρχει κόμμα αλεβιτών,εξηγεί,«διότι δεν υποστηρίζουμε την ιδέα αυτή. Η Τουρκία είναι κοσμικό κράτος και δεν έχει χώρο για κόμματα που βασίζονται στη θρησκεία» . Το Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (CΗΡ) της αξιωματικής αντιπολίτευσης,«το οποίο υποστηρίζουν σήμερα οι περισσότεροι αλεβίτες, έχει 27 αλεβίτες βουλευτές ενώ το ΑΚΡ τέσσερις ή πέντε. Συνολικά οι 40 από τους 550 βουλευτές είναι αλεβίτες» .

Ο δρ Ντογάν εξανίσταται από αυτή την αριθμητική αδικία.«Οι αλεβίτες είμαστε 25 εκατομμύρια, το ένα τρίτο του πληθυσμού,ενώ οι Κούρδοι, που δεν ξεπερνούν τα 7-8 εκατομμύρια, το ένα δέκατο του πληθυσμού,έχουν περισσότερους από 120 βουλευτές» .

Τραγουδούν για τον έρωτα, κάψτε τους ζωντανούς! 


Το ξενοδοχείο που φιλοξένησε φεστιβάλ αλεβίτικης μουσικής και χορού έγινε ο τάφος 35 καλλιτεχνών
2 Ιουλίου 1993. Ενα φεστιβάλ αλεβίτικης μουσικής και χορού στο ξενοδοχείο «Μadimak» της Σεβάστειας κατέληξε στις φλόγες όταν μια ομάδα φανατικών ισλαμιστών το περικύκλωσε μετά την προσευχή της Παρασκευής καίγοντας ζωντανούς 35 καλλιτέχνες συν δύο υπαλλήλους του ξενοδοχείου και τραυματίζοντας 51 άτομα, μεταξύ των οποίων ο συγγραφέας Αζίζ Νεσίν. Η αστυνομία λέγεται ότι παρατηρούσε τον όχλο να βάζει φωτιά στο κτίριο χωρίς να επεμβαίνει. Συνελήφθησαν γύρω στους 30, πολλοί από τους οποίους τη γλίτωσαν τελικά, ενώ οι πραγματικοί υπαίτιοι του μακελειού πιστεύεται πως παραμένουν ατιμώρητοι.

MΠΕΚΤΑΣΗΔΕΣ: ΟΙ 3.000 ΑΛΕΒΙΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΣ
 
«Αυτοί πάνε στο τζαμί, εμείς τραγουδάμε στον τεκέ»
«Δεν είναι καθόλου απλό να ανήκεις σε μια μειονότητα μέσα στη μειονότητα» εξηγεί στο «Βήμα» Ελληνας Πομάκος, ο οποίος επιθυμεί να διατηρήσει την ανωνυμία του «Στα ορεινά πομακικά χωριά της Ροδόπης αυτοαποκαλούνται κιζιλμπάσηδες ή μπεκτασήδες ενώ στα ορεινά του Εβρου αλεβίτες» λέει μιλώντας στο «Βήμα» μέλος του Πανελληνίου Συλλόγου Πομάκων και συνεργάτης της πομακικής εφημερίδας «Ζαγάλισα» (www.zagalisa.gr) ο οποίος θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία του.

Οι αλεβίτες της Ελλάδας αριθμούν, σύμφωνα με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ που τους ανέφερε πρώτη φορά στην ετήσια έκθεσή του για τα ανθρώπινα δικαιώματα το 2009, μόλις 3.000 άτομα ανάμεσα σε ένα σύνολο 120.000 μουσουλμάνων της Θράκης. «Μια βασική διαφορά μας με τους σουνίτες είναι ότι αυτοί πηγαίνουν στο τζαμί ενώεμείς στον τεκέ-ο πιο ονομαστός είναι ο τεκές της Ρούσσας».

Η Αγκυρα, μας λέει τηλεφωνικά από την Κομοτηνή, προσπαθεί να κάνει τη μειονότητα να αυτοπροσδιοριστεί ως «τουρκομουσουλμανική σουνιτική μειονότητα Δυτικής Θράκης». Οτιδήποτε δεν υπηρετεί αυτόν τον στόχο«ξεσηκώνει την αντίδραση των οργάνων της στην περιοχή». Οι αλεβίτες έχουν συνηθίσει να κρατούν πάντα χαμηλό προφίλ. «Η αλεβιτική ταυτότητα καταδιώκεται» λέει φέρνοντας το παράδειγμα ενός «πατροπαράδοτου πανηγυριούστο χωριό Χίλια που πραγματοποιείται κάθε καλοκαίρι, τον Αύγουστο, και περιλαμβάνει αγώνες πάλης στους οποίους συμμετείχαν κάτοικοι των γύρω χωριών. Τώρα έρχονται παλαιστές από την Τουρκία και έχει μετατραπεί σε τουρκική φιέστα. Το ελληνικό κράτος μάς έχει εγκαταλείψει- ακόμη και τα πεδινά χωριά,πόσω μάλλον τα ορεινά. Οταν τα αστυνομικά τμήματα ξηλώνονται, σε ποιον θα στραφεί ο αλεβίτης Πομάκος που τρομοκρατείται;».

Μας εξηγεί πώς λειτουργεί ο εκφοβισμός. «Σε κάθε χωριό υπάρχουν άτομα που πληρώνονται από την Αγκυρα και προσπαθούν να πετύχουν τον οικονομικό και κοινωνικό αποκλεισμό όποιου προβάλλει την αλεβίτικη ταυτότητά του. Σημαντικό ρόλο παίζουν και οι ιμάμηδες στα μεικτά χωριά. Αν έχει μαγαζί, λένε στον κόσμο στο τζαμί να μην ψωνίζει από αυτόν.Οι διαφορετικές ταυτότητες θεωρείται ότι απειλούν την τουρκομουσουλμανική ενότητα. Ζούμε στην Ελλάδα, ένα ελεύθερο κράτος του 21ου αιώνα,και δεν μπορούμε να δηλώσουμε την ταυτότητά μας! Πραγματοποιείται μια πολιτιστική γενοκτονία εναντίον μας».Οι αλεβίτες της ελληνικής Θράκης παντρεύονται μεταξύ τους, αν και «τα τελευταία χρόνια γίνονται και λίγοι γάμοι με σουνίτες.Τεκέδες μάς έχουν απομείνει λίγοι και ο έλεγχός τους έχει περιέλθει στα χέρια των σουνιτών». Από τους Πομάκους ένα μικρό μόνο μέρος είναι αλεβίτες. Τα μεγαλύτερα χωριά τους είναι η Ρούσσα, το Γονικό, το Μέγα Δέρειο και η Χλόη- τα περισσότερα βρίσκονται στον Εβρο. Υπάρχουν και λίγοι τουρκογενείς αλεβίτες

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΠΩΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ - ΟΙ ΑΙΤΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΘΟΡΙΣΟΥΝ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ ΤΗΣ

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΣΥΡΙΑ Η ΕΛΛΑΔΑ-Η σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα θυμίζει απόλυτα την πτώση του Βυζαντίου και την σταδιακή έλευση των Τούρκων