Μια «οριστική λύση» της απειλητικής για τον Ελληνισμό «τουρκικής εξίσωσης» περνά μέσα από μια ισλαμική, τριτοκοσμική, περιθωριοποιημένη Τουρκία.


Να ποια Τουρκία συμφέρει την Ελλάδα

22/08/2013



του Σταύρου Καρκαλέτση, Αμυντικός αναλυτής, πρόεδρος ΕΛΚΕΔΑ (www.elkeda.gr)...
 
Να ποια Τουρκία συμφέρει την Ελλάδα
Ελλάδα και Κύπρος οφείλουν να αναπροσαρμόσουν τη φιλοσοφία της στρατηγικής τους, αν δεχτούμε μεγάθυμα πως διαθέτουν στρατηγική. Με στόχο μια Τουρκία όχι στην Ευρώπη, αλλά ακριβώς το αντίθετο.Για χρόνια και δεκαετίες μια ανεπαρκής και φοβική ελληνική εξωτερική πολιτική είχε οχυρωθεί πίσω από διάτρητα «δόγματα», για να δικαιολογήσει αλλεπάλληλες διπλωματικές και πολιτικές ήττες της χώρας. Ένα τέτοιο ψευδοδόγμα πρέσβευε την «εξημέρωση του (τουρκικού) θηρίου», κυρίως μέσα από την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, και μια πλήρη ένταξή της στην ΕΕ. Θυμόμαστε πως η Αθήνα είχε καταντήσει ο μονίμου απασχόλησης θλιβερός πλασιέ των ευρωπαϊκών εισοδίων της Τουρκίας. Αντάλλαγμα; Ουδέν. Το «θηρίο» δεν θέλησε –ούτε θέλει– να εξημερωθεί.

Την ώρα που οι πλέον σοβαρές πολιτικές φωνές της Ευρώπης εξέφραζαν βάσιμους προβληματισμούς για μια Τουρκία-πλήρες μέλος της ΕΕ, μια «χαζοβιόλικη» Αθήνα καταντούσε ο φανατικότερος υποστηρικτής της ζοφερής αυτής προοπτικής. Λες και δεν αντιλαμβάνεται και ο πλέον αδαής γιατί Αμερικανοί και Άγγλοι θέλουν να φορτώσουν την Τουρκία στο ήδη προβληματικό ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Λες και η Τουρκία είναι περισσότερο ευρωπαϊκή από την ορθόδοξη Ρωσία. Προς την οποία Ρωσία για κάθε είδους σχέση σε Ελλάδα και Κύπρο επιβλήθηκε «απαγορευτικό».
Άλλο, διαπλεκόμενο με το παραπάνω, ιδεολόγημα: Οι «κακοί» Τούρκοι στρατηγοί, και οι «καλοί» πολιτικοί. Που δήθεν θέλουν μια ειλικρινή προσέγγιση με την Ελλάδα, δίχως επεκτατικά σύνδρομα. Πιστεύουμε πως τα πεπραγμένα –αλλά και τα οράματα– των «καλών» Ερντογάν, Νταβούτογλου και Μπαγίς έχουν πια διαλύσει και τις τελευταίες ψευδαισθήσεις και των τελευταίων εν Αθήναις αφελών.
Για τις μνημονιοκρατούμενες Ελλάδα και Κύπρο η τουρκική πίεση, πατώντας πάνω στο χάσμα ισχύος που διευρύνεται, παρουσιάζει ένα όλο και πιο αφόρητο δίλημμα: Αν εμείς επιλέξουμε ειρήνη, αυτό σημαίνει δορυφοροποίηση. Αν επιλέξουμε αντίσταση και ενδεχομένως πόλεμο, αυτό σημαίνει ακόμη ίσως και συντριβή. Αυτό το δίλημμα πρέπει να το αποτινάξουμε πριν μας πλακώσει.
Τσακισμένες από τον οικονομικό πόλεμο που δέχονται, Αθήνα και Λευκωσία ούτε σχεδιάζουν ούτε εκτελούν! Τα δύο ελληνικά κράτη απλώς τρέχουν με τον πυροσβεστήρα να σβήσουν τις φωτιές –κυριολεκτικά και μεταφορικά– που μας ανάβουν οι Τούρκοι. Η ανυπαρξία εξωτερικής πολιτικής φαίνεται στα τραγικά γεγονότα της Συρίας, όπου εξοντώνονται Ορθοδοξία και ιστορικοί τίτλοι αιώνων. Η Τουρκία, εμπροσθοφυλακή του πιο σκληρού σουνιτικού Ισλάμ, εκκαθαρίζει από χριστιανούς τη Συρία στο πλαίσιο ενός σχεδίου ενοποίησης των μουσουλμανικών σουνιτικών πληθυσμών από τον Καύκασο μέχρι τη Συρία, λίγα μόνο μίλια από τις κυπριακές ακτές. Οι επόμενοι «Αττίλες» που ονειρεύονται οι νεοοθωμανοί θα φορούν φερετζέ! Οι διαμάχες παίρνουν πλέον θρησκευτική χροιά, και η Κύπρος –αλλά και το Ισραήλ– θα βρεθούν σε ισλαμική πλημμυρίδα και κλοιό.
Άλλη φωτιά: Το νέο Σχέδιο Ανάν, που σιγοψήνεται στα υπόγεια μαγειρεία του Λονδίνου και της Νέας Υόρκης. Κι εδώ οι Τούρκοι και οι πάτρωνές τους έχουν την πλήρη πρωτοβουλία. Κι εδώ θα τρέχουμε εκ των υστέρων, και μάλιστα χωρίς πυροσβεστήρα (Τάσσος Παπαδόπουλος) τούτη τη φορά.
Ελλάδα και Κύπρος οφείλουν να αναπροσαρμόσουν τη φιλοσοφία της στρατηγικής τους – αν δεχτούμε μεγάθυμα πως διαθέτουν στρατηγική. Με στόχο μια Τουρκία όχι στην Ευρώπη, αλλά ακριβώς το αντίθετο. Ναι, θα γίνουμε «αιρετικοί», πηγαίνοντας κόντρα στο ρεύμα. Και θα πούμε πως για την ασφάλεια Ελλάδος και Κύπρουμια ευρωπαϊκή Τουρκία θα είναι όχι λύση, αλλά τραγωδία. Αφενός γιατί οι Τούρκοι έχουν αποδείξει ότι θέλουν να εισέλθουν στην ΕΕ με όλα τους τα «κουσούρια» και δίχως την παραμικρή υποχώρηση. Κυρίως όμως γιατί μέσα στην ΕΕ θα μπορούν, κανονικά και νόμιμα, να μας «προικοδοτήσουν» με μερικά εκατομμύρια νόμιμων Τούρκων μεταναστών. Και έτσι θα δικαιωθεί μετά θάνατον ο Τουργκούτ Οζάλ και η περίφημη ρήση του περί «μη ανάγκης πολέμων στο μέλλον με τους Έλληνες, αφού αν τους στείλουμε μερικά εκατομμύρια, τελειώσαμε».
Μια «οριστική λύση» της απειλητικής για τον Ελληνισμό «τουρκικής εξίσωσης» περνά μέσα από μια ισλαμική, τριτοκοσμική, περιθωριοποιημένη Τουρκία. Αν η Τουρκία εξελιχθεί σε σκληρά ισλαμικό κράτος, κατόπιν, «τυχαίως», όλοι θα «ανακαλύψουν» τα δίκαια της Ελλάδος και θα «θυμηθούν» την κατοχή της Κύπρου. Συμφέρον μας εθνικό δεν είναι μια ευρωπαϊκή Τουρκία –που θα παραμείνει απειλή, όπως γίνεται εξήντα χρόνια που είμαστε μαζί στο «συμμαχικό» ΝΑΤΟ–, δεν είναι μια Τουρκία-«εταίρος» στην ΕΕ που θα μας «τελειώσει» δημογραφικά, αλλά μια Τουρκία-παρίας του διεθνούς συστήματος, δίχως συμμάχους και φίλους. Και απομονωμένη από κάθε εταίρο, στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ. Κυνικό ως τοποθέτηση; Μπορεί. Αν πρόκειται όμως για την εθνική μας επιβίωση, ας προτιμηθεί από τα σύνδρομα ιδεαλιστικής αφέλειας ο ρεαλιστικός πραγματισμός. Έστω και σε κυνικές προεκτάσεις...


http://www.epikaira.gr/epikairo.php?id=64157&category_id=637
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ στο τεύχος 196 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΠΩΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ - ΟΙ ΑΙΤΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΘΟΡΙΣΟΥΝ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ ΤΗΣ

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΣΥΡΙΑ Η ΕΛΛΑΔΑ-Η σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα θυμίζει απόλυτα την πτώση του Βυζαντίου και την σταδιακή έλευση των Τούρκων