ΤΟ ΟΧΙ ΕΓΙΝΕ ΝΑΙ - ΣΑΝ ΤΟ 21- Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ- ΤΕΛΙΚΑ ΜΟΝΟ Η ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΕΞΗΓΕΙ ΤΗΝ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ


ΣΑΝ
ΤΟ ’21


Από το Grexit
από την οθωμανική αυτοκρατορία
στο σημερινό Grexit
από την Ευρωπαϊκή Ένωση

Πώς η Ιστορία στη Ρωμιοσύνη
επαναλαμβάνεται

Συμφέροντα και ρόλοι
των εξουσιαστικών ομάδων
τότε και τώρα

Έγραψε στις 10.07.2015 ο/η: Μίχος Κώστας
Από το http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=3806
Το πνεύμα των καιρών, που λετ’ εσείς,
το ίδιο σας το πνεύμα, αφέντες,
είναι που μέσα καθρεφτίζονται οι καιροί.
Goethe

Η δίνη των εξελίξεων, που ζούμε πριν και μετά το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, δημιούργησε περίεργες συνθήκες και ποικίλες αντιδράσεις τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Για πολλούς μήνες τώρα, το θέμα της ελληνικής οικονομικής κρίσης απασχολεί καθημερινά τα παγκόσμια ειδησεογραφικά πρακτορεία. Πολιτικοί αναλυτές από όλο τον κόσμο προσπαθούν να ερμηνεύσουν τα γεγονότα.

Συνομιλώντας με κάποιους φίλους και προσπαθώντας να δώσουμε εξήγηση στις εξελίξεις, ένας πήρε τον λόγο κι είπε, ότι «δυστυχώς, εμείς θα μάθουμε τι πραγματικά συμβαίνει μετά από 200 χρόνια». Ενώ ένας άλλος αποφάνθηκε, ότι αν καταφέρει ο πρωθυπουργός και βγάλει τη χώρα από την κρίση τότε από του χρόνου, στις εθνικές εορτές 25ης Μαρτίου και 28ης Οκτωβρίου θα προστεθεί μία ακόμη, αυτή της 5ης Ιουλίου.

Ως γνωστόν, η ιστορία επαναλαμβάνεται και για την ερμηνεία των εξελίξεων, που τρέχουν, αντί να περιμένουμε την παρέλευση 200 ετών ανατρέξαμε στο παρελθόν, απ’ όπου αντλήσαμε ορισμένα χρήσιμα συμπεράσματα. Γυρίσαμε 200 χρόνια πίσω στον χρόνο, για να δούμε τι μπορεί να συμβαίνει σήμερα.

Front to the past
or back to the future?
1821. Το πλιάτσικο καλά κρατεί στο Μωριά. Τον Σεπτέμβριο του 1822 η κεντρική κυβέρνηση του Άργους στέλνει αντιπροσωπεία (Α. Μεταξά, Π.Π. Γερμανό και Γ. Μαυρομιχάλη) στην Βερόνα προς αναζήτηση οικονομικών πόρων. Φτάνουν στο λιμάνι της Ανκόνα, παραμένουν για κάποιο διάστημα στο λοιμοκαθαρτήριο και στέλνουν μήνυμα, ότι θέλουν να δουν τον Πάπα. Ο Πάπας τελικά δεν τους δέχεται και αυτοί επιστρέφουν άπρακτοι.
2015. Ο Αλέξης Τσίπρας επισκεύτηκε την Ιταλία μετά την εκλογή του ως πρωθυπουργός επιχειρώντας να αποσπάσει δήλωση συμμαχίας από τον ομόλογό του πρωθυπουργό Ρέντζι, ο οποίος όμως, πέρα τις διπλωματικές φιλοφρονήσεις του έδωσε για δώρο μία γραβάτα λέγοντάς του, ότι δεν μπορεί να υπολογίζει σε αυτόν.
 
Φιλική Εταιρεία
Η Φιλική Εταιρεία εδρεύει στη ρωσική Οδησσό. Η μασονική αυτή μυστική οργάνωση μυεί όλο και περισσότερα μέλη μέσα στην οθωμανική αυτοκρατορία. Οι  περισσότεροι εξεγερμένοι ελπίζουν, ότι πίσω από την λειτουργία αυτής της τρομοκρατικής οργάνωσης κρύβεται ο Τσάρος της Ρωσίας. Ο Σουλτάνος αντιλαμβάνεται τις περιρρέουσες φήμες και ο Τσάρος με δημόσιες δηλώσεις του διαχωρίζει την θέση του λέγοντας αφ ενός, ότι δεν έχει καμία ανάμειξη στο θέμα της Φιλικής Εταιρείας κι αφ΄ετέρου, ότι παραμένει πιστός στην Ιερή Συμμαχία.

Ο Αλέξης Τσίπρας μεταβαίνει στην Ρωσία, για να συναντήσει τον πρόεδρο Πούτιν, ο οποίος τον δέχεται. Στις κοινές δηλώσεις τους ο ρώσος πρωθυπουργός έδειξε την συμπάθειά του στον δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό, αλλά δήλωσε, ότι αφ΄ενός δεν μπορεί ούτε να στηρίξει οικονομικά ένα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ούτε επιθυμεί να αναμιχθεί στα εσωτερικά της Ευρώπης διαταράσσοντας τοιουτοτρόπως τις σχέσεις του με την Γερμανία.

Ο ρόλος
του Ιερατείου
1821: Μέσα στην οθωμανική αυτοκρατορία οι εκπρόσωποι της εκκλησίας απολαμβάνουν προνομίων και ούτε που τους περνά από το μυαλό να εξεγερθούν κατά της πολιτικής καθεστηκυίας τάξης.

«Εκατόν χιλιάδες, και ίσως περισσότεροι, μαυροφορεμένοι ζώσιν αργοί και τρέφονται από τους ιδρώτας των ταλαιπώρων και πτωχών Ελλήνων», αναφωνούσε στις αρχές του 19ου  αιώνα ο ανώνυμος συγγραφέας της Ελληνικής Νομαρχίας. Ακόμα και τον κεφαλικό φόρο των ιερωμένων τον πλήρωναν οι ραγιάδες.

Ο πατριάρχης Κωνσταντινούπολης αφορίζει τους εξεγερμένους.
2015: Το Ιερατείο διά στόματος μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμου τάχθηκε υπέρ του ΝΑΙ στο δημοψήφισμα αφορίζοντας κάθε αντίδραση κατά της ευρωπαϊκής καθεστηκυίας τάξης.
 
Δεν φταίνε ούτε οι Βεζίρηδες….
ούτε ο Γιούνκερ και ο Ντάισελμπλουμ!
Το 1715 επίσης, αφού οι τούρκοι έδιωξαν οριστικά τους βενετούς από την Πελοπόννησο, καθορίστηκε το συνολικό ποσό του κεφαλικού φόρου, που από τότε έμεινε σταθερό ως το '21, μολονότι στο μεταξύ ο χριστιανικός πληθυσμός πέρασε από αρκετές διακυμάνσεις και τελικά διπλασιάστηκε.
To 2015, ο Πρόεδρος Γιούνκερ δηλώνει στο Ευρωκοινοβούλιο, ότι τάχθηκε αλληλέγγυος με τους μισθοσυντήρητους και τους συνταξιούχους στην Ελλάδα κι ότι για τα δεινά τους δεν ευθύνεται ο ίδιος, αλλά οι ελληνικές κυβερνήσεις που δεν φορολογούσαν όπως έπρεπε τους πλούσιους μεταφέροντας όλα τα βάρη των μνημονιακών υποχρεώσεων στους οικονομικά αδύναμους.

 
Ο Γιούνκερ δεν ήθελε μείωση συντάξεων, όπως δηλώνει. Οι ρωμιοί κυβερνήτες άφηναν αφορολόγητους τους πλούσιους και έριχναν τα βάρη των μνημονιακών υποχρεώσεων  στον λαό. Καθ’ όμοιο τρόπο, στην οθωμανική αυτοκρατορία ο σουλτάνος ζητούσε λίγους φόρους από τους ρωμιούς ραγιάδες, οι οποίοι μάλιστα για 200 χρόνια έμεναν αμετάβλητοι, αλλά οι ρωμιοί κοτζαμπάσηδες άρχοντες, στα χωράφια των οποίων δούλευαν οι ρωμιοί ραγιάδες, τους χρέωναν με υπερβολικά μεγαλύτερους φόρους, που στο τέλος δεν άντεξαν άλλο.

Ούτε ο Σουλτάνος μας έφταιγε, ούτε ο Γιούνκερ σήμερα μας φταίει. Η Τουρκορωμιοσύνη βρωμάει από το δικό της κεφάλι...

Το «δημοψήφισμα»
του 1821
Οι ρωμιοί, που δεν συμμετείχαν στο −υποτιθέμενο αντίστοιχο− «δημοψήφισμα» του 1821, δηλαδή στα διάφορα εξεγερτικά επεισόδια του μυθεύματος της επανάστασης, ήταν οι κάπως τακτοποιημένοι. Αυτοί, που είχαν μία ήρεμη ζωή και φαινομενικά εξασφαλισμένη. Μικροέμποροι, βιοτέχνες, ιερείς, ιδιοκτήτες μικρών τεμαχίων γης και αιγοπροβάτων, δεν φάνηκε να έπαιξαν ενεργό ρόλο στις διάφορες συμπλοκές.

Η οθωμανική αυτοκρατορία εκείνη την περίοδο βρισκόταν σε βαθιά οικονομική ύφεση και η πολιτική επιλογή του Σουλτάνου ήταν να αποσπάσει χρήματα από τους ρωμιούς καπιταλιστές, οι οποίοι από το να ταχθούν με τους οθωμανούς προτίμησαν να χρηματοδοτήσουν την επανάσταση, δηλαδή να δημιουργήσουν ένα χάος επιστρατεύοντας φυλακόβιους, πεινασμένους, πλιατσικολόγους και γενικώς εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου, όπως ο Κολοκοτρώνης, αλλά και διεφθαρμένους «μπάτσους» της εποχής, οι οποίοι μεταπηδούσαν καιροσκοπικά από το αρματολίκι στην κλεφτουριά και το αντίστροφο, όπως ήταν ο Κίτσος Τζαβέλας και πολλοί άλλοι. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: 1821: Η αποστασία των ρωμιών).

Το ΟΧΙ την εποχή εκείνη, το στήριξαν τα πολύ χαμηλά κοινωνικά στρώματα και η αλητεία της εποχής, που αφ’ ενός είχαν χτυπηθεί από την φορολογία κι αφ΄ετέρου δεν είχαν τίποτα πλέον να χάσουν, οπότε ξεσηκώθηκαν με την ελπίδα της δημιουργίας μιας χαοτικής κατάστασης, από την οποία έλπιζαν, ότι θα εκδικούνταν την κοινωνία, που τους ταλαιπωρούσε κι ίσως να επωφελούνταν τελικά από μία μεταπολιτευτική εποχή.

Επίσης, ενεργό ρόλο στην εξέγερση έπαιξαν κυρίως μεγαλέμποροι και  εφοπλιστές, οι οποίοι εντάχθηκαν στο πλευρό των εξεγερμένων προσφέροντάς τους χρήματα, καράβια και όπλα. Όλοι αυτοί διέθεταν πολλά χρήματα, είχαν στενές σχέσεις με οικονομικούς παράγοντες στη δυτική Ευρώπη κι εξασφαλισμένα κεφάλαια στο εξωτερικό.

Το ΝΑΙ στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου το στήριξαν κυρίως όσοι μικρομεσαίοι έχουν επιβιώσει από την κρίση και φοβήθηκαν, ότι σε μία μετά-ευρωπαϊκή (οθωμανική) εποχή θα χάσουν ό,τι κατάφεραν τόσα χρόνια να αποταμιεύσουν με θυσίες και στερήσεις.  

Ερμηνεία
Ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο «επαναστάτης», που πήγε τις Βρυξέλλες (στον Σουλτάνο), για να πει, ότι για να μην υπάρξει Grexit (απόσχιση απ’ την oθωμανική αυτοκρατορία) θα πρέπει να ικανοποιηθούν κάποια αιτήματα ισορροπημένης κοινωνικής πολιτικής στην χώρα.

Το 1821, οι πλούσιοι, των οποίων η περιουσία δεν μπορούσε να αποφύγει την φορολογία του κράτους, ήτοι οι μεγαλογαιοκτήμονες, οι οποίοι αρχικά τάχθηκαν κατά της εξέγερσης και κατόπιν αναγκάστηκαν να υποκύψουν… ειδικά, όταν πλέον αυτή είχε ήδη προκαλέσει μεγάλο κακό στην αυτοκρατορία, οπότε και ο Σουλτάνος αν κατόρθωνε να επιβληθεί δεν θα τους τη χάριζε. Αντιθέτως, οι εφοπλιστές κι οι μεγαλέμποροι, που διέθεταν έδρες των κεφαλαίων τους στο εξωτερικό, τάχθηκαν σχεδόν αμέσως με τους εξεγερμένους.

Στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου οι μεγαλοκαναλάρχες αντίστοιχα, που τα είχαν καλά με την πολιτική καθεστηκυία τάξη και που η περιουσία τους δεν θα μπορούσε να αποφύγει την φορολογία, τάχθηκαν υπέρ του ΝΑΙ.

Αντίθετα, οι εφοπλιστές και οι μεγαλέμποροι, που διαθέτουν offshore εταιρίες στο εξωτερικό και τα καράβια τους πλέουν με ξένες σημαίες, τάχθηκαν υπέρ του ΟΧΙ ελπίζοντας, ότι μετά τη διάλυση της ελληνικής οικονομίας, θα μπορέσουν εύκολα να παίξουν ρυθμιστικό ρόλο.



Τα φερέφωνα των εφοπλιστών Μαρινάκη και Μελισσανίδη
υπέρ της ρήξης με την Ευρώπη.
Ρωμιοί εφοπλιστές με έδρες στο εξωτερικό και καταθέσεις στην Ελβετία.
Μια ρήξη θα τους κάνει κατά πολύ πλουσιότερους
εντός της ρημαγμένης χώρας.
 


Τι θα γίνει μετά;

1ο σενάριο:
Αποτυχία της επανάστασης
(Περίπτωση oρλωφικών) – Ένα τρίτο μνημόνιο
Ο Σουλτάνος (Γιούνκερ) κρατώντας τις τράπεζες κλειστές, απειλεί τον έλληνα κυβερνήτη, ο οποίος τελικά υποχωρεί στις πιέσεις και ενδίδει. Η αριστερή πτέρυγα (υπέρ του Grexit) θα αντιδράσει και θα αποχωρήσει από τη κυβέρνηση, η οποία θα συμμαχήσει με φιλο-ευρωπαϊκές (βλ. φιλο-σουλτανικές) συνιστώσες, μέσω ανασχηματισμού. Στη νέα αυτή περίοδο, ο Σουλτάνος–Γιούνκερ θα περάσει μέτρα ιδιαίτερα σκληρά εκδικούμενος τους στασιαστές. Ο πρωθυπουργός θα παραμείνει στη θέση του μέσω ενός ανασχηματισμού συνεργαζόμενος με φιλοσουλτανικές δυνάμεις, αλλά στην εποχή του 3ου Μνημονίου,  η αριστερή του πτέρυγα (αντι-σουλτανική) θα χάσει την αίγλη της πολιτικής ελίτ και θα αποσυρθεί ντροπιασμένη από το πολιτικό προσκήνιο.

Νέες βαθιές θεσμικές μεταρρυθμίσεις θα εισαχθούν στο δημόσιο βίο, ώστε να αποτρέψουν στο μέλλον παρόμοιες εξεγερτικές δράσεις, ενώ ένα πογκρόμ συλλήψεων προσώπων της υψηλής κοινωνίας και στελεχών του επιχειρηματικού κόσμου (κοτζαμπάσηδες) θα είναι «το σανό για τους γαϊδάρους», ώστε να παραδειγματιστούν οι ραγιάδες και να ξεθυμάνει κάπως η εκδικητική  μανία του λαού, που ενώ αυτός καταδυναστευόταν, αυτοί φοροδιέφευγαν.
 
Θα την πληρώσουν κυρίως οι πλούσιοι
–ήτοι οι μεγαλοκαταθέτες– που δεν
έκαναν το χρέος τους όσο καιρό
πλούτιζαν, δηλαδή τα τσέπωναν
παντοιοτρόπως και συνασπιζόμενοι
με τη καθεστωτική κυβέρνηση φορο-
διέφευγαν εξουθενώνοντας  τους ρα-
γιάδες, οι οποίοι μη αντέχοντας σήκω-
σαν κεφάλι.

Ο μισθός των υπολοίπων τάξεων
και οι συντάξεις θα ισορροπήσουν
στα νέα ισολογιστικά δεδομένα, που θα
προκληθούν από το βαθύ κούρεμα,
αλλά ουσιαστικά δεν θα μεταβληθούν
πάρα πολύ, ιδιαίτερα το πρώτο έτος
–μέχρι να ξεχαστεί κάπως το σκηνικό
της επανάστασης– υπό το φόβο νέων
εξεγέρσεων. Όλα αυτά… προς γνώση
και συμμόρφωση….

Η αύξηση των φόρων
είχε φτάσει
σε τέτοια ύψη,
που οι προεστοί
αντιμετώπιζαν το ενδε-
χόμενο να παραιτηθούν,
γιατί αδυνατούσαν πια
να εγγυηθούν στις αρχές
την εξόφληση των φόρων.
 
Σε αυτές τις συνθήκες
ανέπτυξε τη δράση της
η Φιλική Εταιρεία
και σ’ αυτό το σημείο
βρισκόταν η κατάσταση
πριν από τα θυελλώδη
γεγονότα, που πλησίαζαν...


  
2ο σενάριο:
Επιτυχία της επανάστασης
(Περίπτωση 25ης Μαρτίου 1821) – Grexit
Ο πρωθυπουργός δεν δέχεται τους όρους του Σουλτάνου και η επανάσταση ξεσπά. Τα ασκέρια των πασάδων εντοπίζουν τους αγωγούς, που παρέχουν νερό στους πολιορκημένους (τράπεζες), και τους καταστρέφουν. Μέσα από τα τείχη επικρατεί το χάος και η ανομία αναγκάζοντας τον Υπουργό Άμυνας να βγάλει το στρατό στο δρόμο, για να σταματήσει τα πλιάτσικα των ραγιάδων. Άλλωστε, είχε διαβεβαιώσει τον πρωθυπουργό, ότι ο στρατός θα μπορούσε να εγγυηθεί τη δημόσια τάξη σε περίπτωση χαοτικών καταστάσεων.

Ακολουθεί μπαράζ συλλήψεων φιλοσουλτανικών δυνάμεων (φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους), που αυτή τη φορά δεν περιορίζονται στον επιχειρηματικό κόσμο, αλλά επεκτείνονται έντονα και στις αντίπαλες πολιτικές συμμορίες, που συνέπρατταν με τον Σουλτάνο. Τα μέσα ενημέρωσης καταλαμβάνονται και ελέγχονται από τους εξεγερμένους, οι περιουσίες των πλουσίων δημεύονται ή υπερ-φορολογούνται. Κάποιοι πλούσιοι συνωμοτούν και θα προσπαθήσουν να ξεπαστρέψουν τον πρωθυπουργό με μια πολιτική δολοφονία (βλέπε δολοφονία Καποδίστρια).

Όπως και να ΄χει, στο ρημαγμένο βασίλειο, μόλις καταλαγιάσει ο κουρνιαχτός, όλες αυτές οι μεγάλες δυνάμεις, που «ένιπταν τας χείρας τους», όταν ο πρωθυπουργός παρακαλούσε για μία μεσολάβησή τους, ώστε να αντισταθεί στο Σουλτάνο, θα «τσακωθούν μεταξύ τους» για το ποιος θα προλάβει πρώτος να δώσει νέα δάνεια στο ρημαγμένο βασίλειο, ώστε να το θέσει υπό την κηδεμονία του.

Ήδη άλλωστε, πριν ξεσπάσει η εξέγερση, ένας καλός σύμμαχος είχε προσφερθεί να χορηγήσει άτοκο δάνειο στους εξεγερμένους ρισκάροντας τις σχέσεις με τον Σουλτάνο (Ευρωπαϊκή Ένωση). Το 1821, την πρωτοβουλία την πήραν οι άγγλοι, που πρώτοι μας χορήγησαν δάνεια και μας μετέτρεψαν σε αποικία τους.

Απ’ ό,τι φαίνεται όμως στη νέα αυτή εποχή, ένας άλλος προστάτης θα επιληφθεί της καταστάσεως, για να σώσει τη χώρα από το χάος… ανοίγοντας έναν νέο ιστορικό κύκλο, που θα έχει την ίδια ακριβώς διάμετρο με τον προηγούμενο, βοηθώντας τοιουτοτρόπως τους ιστορικούς του μέλλοντος να ερμηνεύουν με μεγαλύτερη αξιοπιστία τα γεγονότα, που θα συμβαίνουν γύρω τους.

Μετά το Grexit, τι;
Πόσο βάσιμη είναι η υπόθεση
περί αποδόμησης ολόκληρης της Ευρώπης
Πολλοί είναι αυτοί, που ρωτούν τι θα γίνει μετά από το Grexit. Την απάντηση την δίνει η ίδια η Ιστορία.

Η υποψία, που έχουν ορισμένοι, ότι ένα Grexit ενδεχομένως θα αποδομήσει ολόκληρη της Ευρώπη δεν είναι καθόλου αβάσιμη. Αρκεί να θυμηθούμε, ότι το ανάλογο Grexit από την αγκαλιά της οθωμανικής αυτοκρατορίας διέλυσε την Ιερή Συμμαχία προκαλώντας ουσιαστικά τέτοιους κλυδωνισμούς στην Ευρώπη, που ούτε ο μέγας Ναπολέων νωρίτερα δεν είχε καταφέρει να προκαλέσει με τους παγκόσμιους πολέμους του.

Μετά,
θα σπεύσουν όλοι...
Μετά την έξοδό μας από την οθωμανική αυτοκρατορία, ο λαός τελικά εξαθλιώθηκε και ανέκαμψε μετά από πολλές δεκαετίες. Οι μεγαλοκεφαλαιοκράτες, που είχαν εξασφαλισμένα τα κεφάλαιά τους στο εξωτερικό και οι φαναριώτες, ήρθαν μετά τον πόλεμο χωρίς καν έχουν ρίξει ούτε μία τουφεκιά και χωρίς να έχουν στερηθεί τίποτε, για να διοικήσουν το νέο κράτος, που όντας χρεωκοπημένο, ήταν ιδανικό για νέες επενδύσεις.

Μέχρι τώρα, οι «πόρτες» που χτυπήσαμε για να μας βοηθήσουν δεν άνοιγαν, επειδή δεν ήθελαν να ανακατευτούν στα εσωτερικά προβλήματα της Ε.Ε. διαταράσσοντας τοιουτοτρόπως τις σχέσεις τους με τους γερμανούς.

Όταν όμως η Ελλάδα με δική της πρωτοβουλία απαγκιστρωθεί από την Ε.Ε., οπότε δεν θα υπάρχει κίνδυνος να εκτεθούν διπλωματικά και οικονομικά οι έτερες μεγάλες δυνάμεις του πλανήτη, τότε αυτοί οι ίδιοι, που σήμερα μας κλείνουν κατάμουτρα τις πόρτες θα τσακώνονται μεταξύ τους για το ποιος θα μας προσφέρει πρώτος οικονομική βοήθεια.

Οι δυνάμεις αυτές περιμένουν εναγωνίως την απαγκίστρωση της Ελλάδας από την Ε.Ε. και την πρόκληση χάους στο εσωτερικό, ώστε να έρθουν ως σωτήρες της χώρας και να αναλάβουν την προστασία του προτεκτοράτου μέσω δανείων και επενδύσεων, δεδομένου ότι πρόκειται πανθομολογουμένως από μία πολύ όμορφη χώρα, με πλούσιες πλουτοπαραγωγικές πηγές και γεωγραφική θέση με στρατηγικό ενδιαφέρον.

Οι μελλοντικοί ήρωες
του νέου Grexit
Καθ΄όμοιο τρόπο, οι σύγχρονοι εφοπλιστές και οι κάτοχοι θυρίδων σε ελβετικές τράπεζες θα επιστρέψουν ηρωικά μετά την παρέλευση της μπόρας, για να στελεχώσουν με τους απογόνους τους τη νέα πολιτική και πλουτοπαραγωγική ελίτ. Αυτοί, στην ιστορία του μέλλοντος θα γραφτούν σαν ήρωες και υπερασπιστές του μεγάλου ΟΧΙ κατά του μνημονίου καλύπτοντας επιμελώς τις πραγματικές προθέσεις τους, που δεν είναι άλλες από την υπεράσπιση των συμφερόντων τους.

Επί παραδείγματι:

Η κυρία Γιάννα Αγγελοπούλου αρχικά δίνει τα διαπιστευτήρια των «αριστερών πολιτικών της φρονημάτων» στον πρωθυπουργό.

Όταν αναγγέλθηκε το δημοψήφισμα, σκέφτηκε, ότι θα ήταν καλό να εγκαταλείψει τη χώρα, μέχρις ότου δρομολογηθούν οι πολιτικές εξελίξεις.

Στην περίπτωση, που παραμείνουμε εντός Ευρώπης, θα επιστρέψει και θα διατρανώσει τα φιλελεύθερα φιλοευρωπαϊκά της αισθήματα. Αν πάλι βγούμε τελικά από το Ευρώ, θα επιστρέψει στη διαλυμένη χώρα με τη κόκκινη τσάντα της, θα το  παίξει σοσιαλίστρια και «κολλητή του επαναστάτη πρωθυπουργού» (αφού έχει προλάβει ήδη να δώσει διαπιστευτήριά της).

Εφ΄όσον τα χρήματά των εφοπλιστών αυτών βρίσκονται σε ξένες χώρες και δεν μπορούν να φορολογηθούν από το ελληνικό κράτος −οπότε δεν έχουν να φοβηθούν κάτι από τη νέα πολιτική ελίτ της χώρας− θα προσπαθήσουν να προσεταιριστούν τον πρωθυπουργό, ώστε να τους επιτρέψει  να επενδύσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα υπερτιμημένα πλέον ευρουλάκια τους.

 






Οι σημερινοί εφοπλιστές,
που δρουν στο εξωτερικό
κι έχουν εξασφαλισμένα
τα κεφάλαιά τους εκεί,
είναι οι αντίστοιχοι εφοπλιστές
του ΄21.
Αυτές οι οικογένειες
είναι ταγμένες υπέρ του ΟΧΙ.
Αυτοί είναι οι σημερινοί
Μιαούληδες και Κανάρηδες.
 

 
Οι σημερινοί κοτζαμπάσηδες είναι ο Μπόμπολας, ο Αλαφούζος, οι φαρμακοβιομήχανοι (π.χ. Γιαννακόπουλοι), οι οποίοι έχουν μετοχές σε κανάλια και ακίνητη περιουσία κυρίως στην Ελλάδα. Αυτοί, που δεν μπορούν εύκολα να ξεφύγουν από την ντόπια φορολογία (αν κι αυτοί έχουν εξασφαλισμένα κάποια κεφάλαιά τους σε ελβετικές τράπεζες). Αυτοί όλοι ήταν ανοικτά υπέρ του ΝΑΙ, δηλαδή αντίστοιχα υπέρ του συμβιβασμού με την οθωμανική αυτοκρατορία. Οι κοτζαμπάσηδες δεν ενοχλούνταν από την οθωμανική αυτοκρατορία. Αυτοί καταδυνάστευαν πολύ τον λαό.
 


Το 1821 όλοι αναρωτιόντουσαν ποιος μπορεί να κρύβεται πίσω από την Φιλική Εταιρεία. Έλεγαν ότι τη χρηματοδοτούσε ο τσάρος της Ρωσίας, άλλοι πάλι έλεγαν πως κρύβονταν οι άγγλοι, ίσως έλληνες εφοπλιστές μα όπως διαπιστώθηκε τελικά … δεν κρυβόταν κανένας πίσω από το στήσιμο αυτή της οργάνωσης.

Όταν δημιουργήθηκαν πραγματικές συνθήκες χάους, δηλαδή όταν κόπηκαν από πίσω οι γέφυρες, πλέον είχε διαλυθεί εντελώς το σημείο αυτό.

Το ίδιο προσπαθεί να κάνει ο σημερινός πρωθυπουργός με την οικονομική δυσπραγία και περιμένει να εμφανιστούν οι νέοι σύμμαχοι της Ελλάδας μετά την απόλυτη εξαθλίωση και οικονομική ασφυξία. Το ‘21 εμφανίστηκε ο Κάννινγκ και είπε, φτάνει πια με την Ελλάδα, ας την βοηθήσουμε με δάνεια.


 
Κεφάτος και χαρούμενος ο Αλέξης Τσίπρας στη Σύνοδο Κορυφής!
Ίσως έχει κρυφή ατζέντα και θέλει να ωθήσει την χώρα εκτός Ευρώπης.
Τι λέει αυτή η ατζέντα; Φύγε εσύ από την Ευρώπη, προκάλεσε οικονομικό χάος στην Ελλάδα και αμέσως θα έρθουν να σε βοηθήσουν.
Γι’ αυτό ο πρωθυπουργός της Ελλάδας ήταν ο μόνος χαμογελαστός ανάμεσα στους συνοφρυωμένους ομολόγους του.


Έτσι παρατηρούμε, ότι ο πρωθυπουργός, αυτούς τους πέντε μήνες, που ήδη κυβερνά, δεν φαίνεται να ακολουθεί τη σφιχτή δημοσιονομική πολιτική των προκατόχων του. Με το που ανέλαβε τα καθήκοντά του, άρχισε τους επιδεικτικούς  διορισμούς, ενώ κατά τη διάρκεια του Capital Control διέκοψε την είσπραξη διοδίων, άφησε ελεύθερα τα μέσα μαζικής μεταφοράς και γενικώς «μαλάκωσε» τους εισπρακτικούς μηχανισμούς του κράτους επιτείνοντας με αυτόν το τρόπο την οικονομική ασφυξία και προκαλώντας το εύλογο ερώτημα σε πολλούς... «πού θα τα βρει τα λεφτά για τη συντήρηση του κράτους»;

Αρκεί να αναλογιστούμε, ότι πριν πέντε μήνες το χρέος, για το οποίο συζητούσαμε εκλιπαρώντας τους δανειστές μας, ήταν 8 δις, ενώ σήμερα, μετά τη παρέλευση πέντε μηνών, το χρέος που συζητάμε έχει διπλασιαστεί. Τα έσοδα του κράτους έχουν υποδιπλασιαστεί κι ενώ θα περίμενε κανείς, ο πρωθυπουργός να τα έχει χαμένα... βλέπουμε τον Τσίπρα να χαμογελάει διαρκώς και τους προστάτες μας μας να είναι μέσα στον προβληματισμό.
  
Είναι φανερό, ότι ο πρωθυπουργός, παρά το γεγονός, ότι η χώρα βρίσκεται ήδη σε δεινή οικονομική θέση, αντί να μαλακώσει το σχοινί το σφίγγει ακόμα δυνατότερα επιτείνοντας την ασφυξία, με βασικό στόχο την  ταχύτερη οικονομική κατάρρευση.

Με αυτό τον τρόπο δύο τινά θα συμβούν:

Ενδεχόμενο Α΄
Πετάει το μπαλάκι στους ευρωπαίους για άμεση οικονομική ενίσχυση, η οποία κάθε μέρα που περνάει θα πρέπει να γίνεται όλο και μεγαλύτερη, καθ’ όσον τα οικονομικά προβλήματα, που δημιουργούνται από την παράλογη πολιτική της κυβέρνησης, εντείνονται αντί να μειώνονται. Με αυτή την τακτική ο Τσίπρας κάνει την Μέρκελ να διερωτάται αν έχει κρυφή ατζέντα, αν δηλαδή ήδη έχει συμφωνήσει με κάποια άλλη μεγάλη δύναμη για παροχή οικονομικής βοήθειας. Γι αυτό το λόγο βλέπουμε τον πρωθυπουργό να είναι διαρκώς μέσα στα χαμόγελα. Το παιχνίδι της Φιλικής Εταιρείας και της Αόρατης Αρχής… ξαναπαίζεται.

Ενδεχόμενο Β΄
Ο Τσίπρας δεν έχει τελικά κρυφή ατζέντα και η μπλόφα του δεν πιάνει στην Μέρκελ. Ακολουθεί Grexit με καταστροφικές συνέπειες για την εγχώρια οικονομία. Η καταστροφή λόγω της άφρονος κυβερνητικής πολιτικής αυτούς τους πέντε μήνες έρχεται τάχιστα, οπότε η ανάγκη για μεγάλα δάνεια και ισχυρούς προστάτες είναι ολοφάνερη και επιτακτική. Αναταραχές, ενδεχομένως ένα θερμό επεισόδιο, επέμβαση του στρατού ή πρόκληση μεταναστευτικών ρευμάτων προς πάσα κατεύθυνση είναι μερικές από τις συνθήκες, που θα προκαλέσουν χάος στο εσωτερικό της χώρας.

Τότε, σε συνθήκες ανάγκης, δηλαδή σε ιδανικές συνθήκες για παροχή βοήθειας και επενδύσεων, θα εμφανιστούν κάποιες μεγάλες οικονομικές υπερδυνάμεις, οι οποίες θα ανταγωνιστούν μεταξύ τους για το ποια θα αναλάβει την προστασία της χώρας μας με τους πιο ευνοϊκούς όρους.

Ο συλλογισμός είναι απλώς, αν σκεφτούμε ότι και στις καθημερινές μας συναλλαγές, αν θέλουμε να αγοράσουμε κάτι από κάποιον σε τιμή ευκαιρίας, βολιδοσκοπούμε προηγουμένως αν αυτός βρίσκεται σε «κατάσταση ανάγκης», ώστε να τον παζαρέψουμε καλύτερα και να τον αγοράσουμε «κοψοχρονιά». Στη περίπτωση όμως, που εμφανιστούν περισσότεροι αγοραστές, ο «φαινομενικά έχων ανάγκη»... μπορεί αντί να γίνει ο ίδιος θύμα παζαρέματος... να αρχίσει να δημοπρατεί τις προσφορές των αγοραστών του.

Θα ακολουθήσουν κι άλλοι το Grexit,
όπως το ‘21
Αν η Ελλάδα μετά από αυτή τη πορεία καταφέρει τελικά και ευημερήσει, τα υπόλοιπα μικρά ευρωπαϊκά κράτη, που ανέχονται τις συνθήκες λιτότητας των μνημονίων πχ. οι λιθουανοί, οι τσέχοι, οι ιταλοί, οι ισπανοί, οι πορτογάλοι θα σκεφτούν να ακολουθήσουν το παράδειγμα της χώρας μας κι έτσι ένας-ένας εθελουσίως θα αποχωρούν.

Μία ανάλογη εξέλιξη είχαν και τα γεγονότα το 1821. Το αντίστοιχο Grexit δηλαδή από την οθωμανική αυτοκρατορία ήταν αυτό, που τελικά προκάλεσε τη διάλυση της Ιερής Συμμαχίας και τη δημιουργία πολλών νέων κρατιδίων μέσα στην Ευρώπη.

Τα πλιάτσικα των ρωμιών και οι επιτεινόμενα δυσμενείς συνθήκες στη νότια Βαλκανική, αντί να προκαλέσουν τη σύμπραξη των δυνάμεων της Ιερής Συμμαχίας με τον «φίλα προσκείμενο» Σουλτάνο, αντίθετα προκάλεσαν τη διαίρεση των δυνάμεων και τον ανταγωνισμό τους όχι για το ποιος θα επιτεθεί στους ρωμιούς κλεφταρματολούς συμπράττοντας με τον Σουλτάνο, αλλά αντιθέτως αψιμαχούσαν διπλωματικά μεταξύ τους, για το ποιος θα προλάβει να χορηγήσει δάνεια στη νέα ρημαγμένη χώρα και ποιος θα τοποθετήσει βασιλιά από τις δικές του πριγκιπικές οικογένειες.

Κατόπιν τούτου, δεν ήταν λίγες οι εθνικές και θρησκευτικές κοινότητες, που θέλησαν να ακολουθήσουν το παράδειγμα των ρωμιών και να αποσχιστούν από τους επικυρίαρχούς τους, προσκαλώντας ουσιαστικά νέους προστάτες–επενδυτές, οι οποίοι θα τους εκμεταλλεύονταν μεν, αλλά με με ευνοϊκότερους όρους δε...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΠΩΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ - ΟΙ ΑΙΤΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΘΟΡΙΣΟΥΝ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ ΤΗΣ

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΣΥΡΙΑ Η ΕΛΛΑΔΑ-Η σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα θυμίζει απόλυτα την πτώση του Βυζαντίου και την σταδιακή έλευση των Τούρκων