ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΟΤΙ Η ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ -ΚΥΠΡΟΥ ΚΑΙ ΙΣΡΑΗΛ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΘΕΩΡΙΑ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑΣ ;

Παγκόσμια συμμαχία Ελλήνων – Εβραίων ζήτησε ο Προκόπης Παυλόπουλος

Παγκόσμια συμμαχία Ελλήνων – Εβραίων ζήτησε ο Προκόπης Παυλόπουλος







Τις δυνατότητες διεύρυνσης της στρατηγικής σημασίας τριμερούς συνεργασίας ΕλλάδαςΙσραήλ και Κύπρου επισήμανε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, υποδεχόμενος στο Προεδρικό Μέγαρο τον πρόεδρο του Κοινοβουλίου του Ισραήλ, Γιούλι Γιoέλ Έντελσταϊν.
Ο κ. Παυλόπουλος τόνισε ότι η υποδειγματική λειτουργία του Κοινοβουλευτισμού στο Ισραήλ αποτελεί παράγοντα πολιτικής και δημοκρατικής σταθερότητας για ολόκληρη την περιοχή.
Έκανε επίσης ειδική αναφορά στη συνεργασία μεταξύ των Κοινοβουλίων Ελλάδος και Ισραήλ για τον τερματισμό του πολέμου στη Μέση Ανατολή και στη Συρία, καθώς και για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας του ΙSIS, ενώ παράλληλα τόνισε ότι «οι διασπορές μας σε όλη την υφήλιο συνεργάζονται πολύ καλά».

ΠΗΓΗ http://www.tribune.gr/politics/news/article/264974/pagkosmia-simmachia-ellinon-evreon-zitise-o-prokopis-pavlopoulos.html
Ειδικότερα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υπογράμμισε τη στενή συνεργασία των ισραηλινής και των ελληνικής καταγωγής βουλευτών στο πλαίσιο του Κογκρέσου και επανέφερε την πρόταση, που είχε υποβάλει κατά την επίσκεψή του στο Ισραήλ, να υπάρξει αυτή η συνεργασία γενικότερα σε όλον τον κόσμο, σε όποια Κοινοβούλια υπάρχουν βουλευτές, οι οποίοι έχουν είτε ελληνική, είτε ισραηλινή καταγωγή.
Από την πλευρά του ο πρόεδρος της Knesset του Ισραήλ χαρακτήρισε τη συνεργασία μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ στρατηγικής σημασίας τόσο στον τομέα της άμυνας, όσο και της ενέργειας και τάχθηκε υπέρ της ενίσχυσης της τριμερούς συνεργασίας Ελλάδας-Ισραήλ-Κύπρου.
Τόνισε, επίσης, ότι για πρώτη φορά πρόεδρος της Knesset επισκέπτεται την Ελλάδα, ενώ αναφέρθηκε και στις πρωτοβουλίες που λαμβάνονται από την ισραηλινή πλευρά για διακοινοβουλευτική συνεργασία και ειδικότερα με τους κοινοβουλευτικούς στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Τέλος, προανήγγειλε την οργάνωση στην Knesset μιας συνάντησης διακοινοβουλευτικής στην οποία -όπως σημείωσε- θα προσκληθεί και ελληνική αντιπροσωπεία.

 

Ομοσπονδία Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ



 
Εστω και με μεγάλη καθυστέρηση η ελληνική πολιτική δείχνει πια να έχει αντιληφθεί  επιτέλους το αυτονόητο: ότι οι σχέσεις της Ελλάδας με το Ισραήλ όχι απλώς πρέπει να γίνουν το ταχύτερο δυνατό πιο στενές, αλλά πρέπει να φτάσουν στο βαθμό μιας πραγματικής – και όχι στα χαρτιά – συμμαχίας. Δηλαδή να εκταθούν και να βαθύνουν πέρα και από την έστω και έντονη συνεργασία σε διάφορα επίπεδα. Να αγγίξουν τα επίπεδα της λογικής της Συνομοσπονδίας, ή, γιατί όχι, ακόμα και της Ομοσπονδίας;
ΠΗΓΗ http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=533592
Μια Μεσογειακή Ομοσπονδία της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ, θα άλλαζε τα πάντα για όλους τους συμμετέχοντες. Οι τρεις χώρες δεν έχουν απολύτως τίποτα να μοιράσουν, δεν υπάρχουν μεταξύ τους στοιχεία ανταγωνισμών ή διενέξεων, ενώ, αντίθετα, έχουν πάρα πολλά να μοιραστούν, όλα προσθέτοντας κάτι στο κάθε μέρος και μαζί στο σύνολο.
Μια Ομοσπονδία των τριών κρατών θα σήμαινε ότι έχουν να διαχειριστούν από κοινού τεράστια αποθέματα φυσικών πόρων και θα τα διαχειριζόντουσαν με ασφάλεια, αφού οι ένοπλες δυνάμεις τους θα ήταν σε θέση να την παράσχουν αποτελεσματικά αν αυτό χρειαζόταν. Το Ισραήλ διαθέτει την καλύτερη ίσως αεροπορία στον κόσμο, αλλά δεν έχει ουσιαστικές ναυτικές δυνάμεις που απαιτούνται πλέον, ενώ η Ελλάδα, με λίγες συγκριτικά επενδύσεις, μπορεί να επαναφέρει το Πολεμικό της Ναυτικό σε επίπεδα ισχύος πολύ υψηλότερα από κάθε άλλη χώρα της περιοχής.
Επίσης, το Ισραήλ έχει απόλυτη ανάγκη από στρατηγικό βάθος, το οποίο του λείπει, και το οποίο μπορεί να του εξασφαλίσουν η Κύπρος και η Ελλάδα.
Η ενοποίηση αυτής της μεγάλης και κρίσιμης περιοχής από το Ισραήλ μέχρι την Αδριατική, θα φέρει πρωτοφανείς εξελίξεις με ευρύτερη σημασία.
Επίσης, η εβραική και η ελληνική ομογένεια, αν συνεργαστούν σε βάθος και με σύστημα για κοινούς σκοπούς, θα αναδειχθούν σε καθοριστικής σημασίας δύναμη για τις εξελίξεις στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Την ίδια ώρα, η Ελλάδα, μέλος του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., μπορεί να στηρίξει το Ισραήλ μέσα από αυτές τις δύο ιδιότητές της.
Φυσικά, πολύ μεγάλο πεδίο υπάρχει και στην οικονομική συνεργασία, πέραν της ενέργειας: είναι πάρα πολλά εκείνα που μπορούν να γίνουν ανάμεσα στα δύο κράτη.
Μεγάλη πολιτική σήμερα θα σήμαινε ακριβώς αυτό: να τολμήσει η Ελλάδα να προχωρήσει σε νέους δρόμους που ανοίγουν νέες δυνατότητες. Να κάνει άλμα προς τα εμπρός, να κινηθεί δυναμικά, να αλλάξει την ατζέντα, να βρει τρόπους να επαναφέρει τη δύναμή της. Και η δημιουργία μίας τέτοιας τριπλής συμμαχίας ή ακόμα και ομοσπονδίας, θα συνέβαλε όσο τίποτε άλλο σε αυτή την κατεύθυνση.
Θα τολμήσουμε, ή θα μείνουμε στα ημίμετρα και στα λόγια;

 

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΣ ΑΞΟΝΑΣ ΕΛΛΑΣ - ΚΥΠΡΟΣ - ΙΣΡΑΗΛ (ΚΟΙΝΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ – ΑΠΕΙΛΕΣ – ΔΙΑΦΟΡΕΣ)

 ΠΗΓΗ https://www.syndesmosaxiomatikon.com/el/content/%

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ
      Από την εποχή του Πελοποννησιακού Πολέμου τα μικρά κράτη ταύτιζαν τα συμφέροντα τους με τις δυνάμεις της εποχής, προκειμένου να συνάψουν μαζί τους συμμαχίες και να διασφαλίσουν μ΄αυτό τον τρόπο τα συμφέροντά τους. Μάλιστα  στο Α 41 ο Θουκυδίδης αναφέρει « Γιατί φίλο μεν θεωρούμε αυτόν που μας βοηθάει και ας έτυχε πριν να είναι εχθρός, ως εχθρό δε τον καθένα που εμποδίζει να επιτύχουμε τις επιδιώξεις μας, έστω και αν τυχαίνει να είναι φίλος, αφού θεωρεί τα δικά μας συμφέροντα ως υποδεέστερα, μπροστά από τις δικές του πολεμικές ανάγκες».
      Από τα προαναφερθέντα αβίαστα μπορούμε να συμπεράνουμε ότι μια συμμαχία είναι ένα δούναι και λαβείν, που εδράζεται στα κοινά συμφέροντα, τις κοινές απειλές και την κρατική αξιοπρέπεια.
      Χώρα η οποία μετέχει σε συμμαχία χωρίς να προσφέρει τουλάχιστον τις δυνατότητές της (αν φυσικά γίνει αποδεκτή στη συμμαχία) καθίσταται αφεαυτής μη ισότιμος και υποδεέστερος σύμμαχος με ότι αυτό συνεπάγεται.
      Εσχάτως , μετά την ανεύρεση των υδρογονανθράκων στο Ισραήλ, την Κύπρο και με την μεγάλη πιθανότητα τέτοιοι να υπάρχουν και στην Ελλάδα έχει αυξηθεί η προκλητικότητα και οι απειλές της Τουρκίας προς τις δύο χώρες (Ελλάδα και Κύπρο).
      Επιθυμία της Τουρκίας είναι να ελέγξει την μεταφορά του φυσικού αερίου Κύπρου και Ισραήλ δια του εδάφους της με συνεπαγόμενη παράλληλη μείωση της Γεωπολιτικής αξίας του Ισραήλ με ταυτόχρονη αναβάθμιση της δικής της και να καταστεί  η ίδια ο μόνος ενεργειακός διαμετακομιστικός κόμβος με ξένα κόλλυβα.
      Μετά τα προαναφερθέντα  δημιουργούνται όλες οι ευνοϊκές συνθήκες για μια Ελλαδική – Κυπριακή – Ισραηλινή συμμαχία με Στρατηγικούς Αντικειμενικούς Σκοπούς την ασφάλεια των χωρών και την διαχείριση των Υδρογονανθράκων. Σ΄ αυτή τη Συμμαχία οι τρεις χώρες μπορούν να δημιουργήσουν ένα αλληλοσυμπληρούμενο πλέγμα ισχύος και συμφερόντων.
      Πριν όμως η Κύπρος προχωρήσει σε οποιαδήποτε συμμαχία επιβάλλεται να προβεί σε μια ριζική αναθεώρηση της Εθνικής της Στρατηγικής (αν και ορθότερο θα ήταν η φράση να  δημιουργήσει Στρατηγική),  σε όλους τους τομείς και όχι μόνο στο Κυπριακό ζήτημα.
      Πρέπει να καθορίσει τους Στρατηγικούς της Στόχους.  Επιβάλλεται, η Στρατηγική να  εξυπηρετεί πρωτίστως τα Εθνικά μας συμφέροντα, επί των οποίων πρέπει να εδράζονται οι Στρατηγικοί Στόχοι, και όχι τα ξένα συμφέροντα, όπως κάποιος πρόεδρος πριν χρόνια υπερυφανεύετο ότι θα διασφαλίσει τα τουρκικά συμφέροντα και θα κατευνάσει τις Τουρκικές ανησυχίες.
      Παρακαλώ επιτρέψτε μου να θυμίσω ότι το Εθνικό Συμφέρον ως έννοια των Διεθνών Σχέσεων και ποιο συγκεκριμένα ως αιτία πολέμου, εμφανίζεται για πρώτη φορά στο Θουκυδίδη και αποτέλεσε το αντικείμενο της επιστημονικής μελέτης  του Χανς Μόρκενταου, του κατ’ εξοχήν εκπροσώπου του πολιτικού ρεαλισμού, στον 20ο αιώνα.
      Το Εθνικό Συμφέρον αποτελεί το βασικό κίνητρο της διεθνούς συμπεριφοράς των κρατών, δεν είναι μια συγκεκριμένη και ασαφής έννοια, αλλά μια αντικειμενική πραγματικότητα η οποία πρέπει να αποτελεί το κυριότερο κριτήριο διαμόρφωσης της εξωτερικής πολιτικής ενός κράτους.
      Εδώ θέλω να αναφέρω ότι οι χώρες που έχουν δημοκρατικό πολίτευμα, και βασίζονται στα Χριστιανικά Ιδεώδη, αυτές που αποκαλούμε « δυτικές » έχουν κοινά ή παρόμοια θεμελιώδη Εθνικά Συμφέροντα. Αυτά είναι:
       1. Η Ασφάλεια της χώρας
       2. Η Οικονομική Ευημερία
       3. Η Προστασία και η προώθηση των Αξιών της χώρας
      Σαν Ελληνισμός έχουμε τρία ανοικτά μέτωπα με την Τουρκία και ένα τέταρτο στα Βαλκάνια.  Τα τρία ανοικτά μέτωπα είναι ΚΥΠΡΟΣ, ΑΙΓΑΙΟ, ΘΡΑΚΗ και στα Βαλκάνια ,το ΑΛΒΑΝΙΚΟ το ΣΚΟΠΙΑΝΟ στα οποία η Τουρκία διαδραματίζει ρόλο πρωταγωνιστικό, ως ο κατ’ εξοχήν κύριος σύμμαχος των χωρών αυτών. Τα εν λόγο προβλήματα σχετίζονται άμεσα με τα Ειρηνικά Συμφέροντα της Ασφάλειας και της Οικονομικής ευημερίας.
      Από τα προαναφερθέντα προβλήματα πληρώνουμε το υψηλότερο κόστος στο Κυπριακό, από το 1963-1964 και 1967 μέχρι σήμερα, με μόνη εξαίρεση τα έτη 1964 – 1967 όταν στο νησί στάθμευε η Ελληνική Μεραρχία.
      Στη Κύπρο όπως και στη Βόρειο Ήπειρο αλλά και στη Κωνσταντινούπολη διακυβεύονται Εθνικά συμφέροντα, τα οποία αντιμετωπίζονται υποτονικά και καθόλου διεκδικητικά. Δυστυχώς οι συνεχείς υποχωρήσεις και η ηττοπάθεια των πολιτικών, μας έφεραν σε μια θέση αμυντική, και να προσπαθούμε να περισώσουμε ότι οι άλλοι μας επιτρέψουν να περισώσουμε.
 ΑΝΑΓΚΗ ΑΛΛΑΓΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ
      Οι λόγοι που επιβάλλουν την αλλαγή Εθνικής Στρατηγικής είναι:
  1. Στην  Κύπρο  κατοικεί  το  9%  του  Ελληνικού  Έθνους ,  το  οποίο
αντιμετωπίζει πρόβλημα επιβίωσης. Εκτός από την Τουρκική απειλή έχουμε και τη Δημογραφική αλλαγή.
  1. Από   το  1974  και   μετά ,   η   συνεχής   υποχωρητικότητα   της
Ελληνοκυπριακής πλευράς σε θέματα πολύ σοβαρά όλο και περισσότερο ανοίγει την όρεξη της Τουρκίας για περισσότερες απαιτήσεις.
  1. Οι ενθουσιώδεις θέσεις  όλων των Κυβερνήσεων  της ΚΔ ,  καθώς
και οι ομόφωνες αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου (30 Ιαν 1989, και 1 Αυγ 1996 ) να υποστηρίζουν την αποστρατικοποίηση του Κυπριακού Κράτους σε μια λύση του Κυπριακού, χωρίς καν να έχει πλέον η Κύπρος το δικαίωμα να δημιουργήσει ως Κράτος, δικές της Ένοπλες Δυνάμεις , στερούμενη έτσι η Κύπρος μιας στοιχειώδους αποτρεπτικής δύναμης. Από το 2001 ‘εχει αρχίσει προοδευτικά η αποδόμηση της  ΕΦ,  και γίνονται αποδεκτά τα τετελεσμένα του ψευδοκράτους με το άνοιγμα των οδοφραγμάτων , στα οποία το ψευδοκράτος έχει δώσει υπόσταση συνοριακών περασμάτων όπου οι ψευδό-λειτουργοί του ασκούν  ουσιαστικά διασυνοριακό έλεγχο. ( Αφέλεια)
  1. Ουσιαστικά η πλευρά μας  με   τη     ΔΙΖΩΝΙΚΗ        ΔΙΚΟΙΝΟΤΙΚΗ
ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ( ΔΔΟ ) ως βάση λύσης του Κυπριακού, το τελευταίο κοινό ανακοινωθέν της 11 Φεβρουαρίου 2014, και τις μεγάλες και ουσιαστικές διαφορές στις συγκλίσεις στις συνομιλίες, αυτοαναιρείται και αυτοεμπαίζεται.
  1.  Η  Γεωπολιτική θέση  της  Κύπρου  σ’ ένα  από τα στρατηγικότερα
σημεία του πλανήτη όπου το ενδιαφέρον των ΗΠΑ, της Ρωσίας και των μεγάλων κρατών της ΕΕ είναι επικεντρωμένο και προσπαθούν να διατηρήσουν ισορροπίες, όπου ενώνονται τρεις Ήπειροι , διέρχονται οι άξονες μεταφοράς καυσίμων και απολήγουν αγωγοί καυσίμων και φυσικού αερίου.  Επίσης η ανεύρεση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην Α.Ο.Ζ. της ΚΔ και των γειτονικών χωρών, είναι ένα νέο ενισχυτικό στοιχείο προς την πλευρά μας, το οποίο αφού λάβουμε σοβαρά υπόψη και το αξιολογήσουμε ανάλογα να το εκμεταλλευθούμε σωστά.
      Δεν θέλω να σταθώ στις φαιδρές δηλώσεις περί συνεκμετάλλευσης και για οφέλη της Τουρκίας από τους Υδρογονάνθρακες ή διέλευση των αγωγών από την Τουρκία και άλλα τέτοια.
  1.  Η   παρουσία   της   Ελλάδος   στην   Κύπρο   λόγω   της   θέσεως
αμφοτέρων, θα της ενισχύσει την Γεωπολιτική της θέση, δίνοντας της ερείσματα και δυνατότητες να ελέγχει την Ανατολική Μεσόγειο. Οποιαδήποτε αδράνεια της Ελλάδας θα αποβεί αντίθετη με τα συμφέροντά της και θα την οδηγήσει στην αυτοαναίρεση .
  1.  Η  αμφισβήτηση  της  Α.Ο.Ζ.  της Ελλάδος και της ΚΔ καθώς και η
μη αποδοχή της Συνθήκης του Μοντέγκο Μπέυ για το Δίκαιο της θάλασσας από την Τουρκία με ότι αυτό συνεπάγεται για τις δύο χώρες. ( Ανακοίνωση Υπ. Πετρελαίων Τουρκίας Τανέρ Γιλντις για μόνιμη εγκατάσταση εξέδρας άντλησης  πετρελαίου, εντός του 2014, ΝΑ του Καστελόριζου) .
  1. Η Κύπρος είναι η μοναδική Ευρωπαϊκή  χώρα που δεν μετέχει στο
Πρόγραμμα ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ, δεν έχει συνάψει συμφωνία ασφαλείας με το ΝΑΤΟ και συνεπώς η συμμετοχή της στη ΚΕΠΠΑ της ΕΕ δεν είναι πλήρης, ούτε ισότιμη.
      Πριν προχωρήσω στην ανάλυση των κοινών συμφερόντων, ειδικά στα θέματα της ασφάλειας και της οικονομίας, των απειλών και των διαφορών θα ήθελα να κάμω μια μικρή ανάλυση της Γεωπολιτικής και των οπλοστασίων των τριών χωρών, στα οποία έχουμε μια μεγάλη ανισοσκέλεια, η οποία πρέπει να καλυφθεί στα πλαίσια του δυνατού.

 ΙΣΡΑΗΛ
      Το Ισραήλ είναι μια χώρα κάτοχος Πυρηνικών όπλων, με Ισχυρές  Συμβατικές Ένοπλες Δυνάμεις, έχοντας ως αιχμή του δόρατος της, την πολεμική της Αεροπορία η οποία αριθμεί πέραν των 500 μαχητικών αεροσκαφών, F-4, F-15 και F-16, Α/Φ εναέριου ανεφοδιασμού μεταφορικά, έχει δυνατότητες Κυβερνοπολέμου, και κατασκευάζει λίαν προηγμένης τεχνολογίας οπλικά συστήματα όπως U A V, μαχητικά Α/Φ, άρματα μάχης, Ηλεκτρονικά συστήματα παρεμβολών και αντιπαρεμβολών κ.α.
      Το Πολεμικό Ναυτικό του Ισραήλ αν και διαθέτει μόνο μερικά  (4 και 2 σε παραγγελία) υποβρύχια, Κορβέτες, Ταχεία Περιπολικά Κρούσεως, και περιπολικά εν τούτοις είναι αρκούντως ισχυρό  για το Αμυντικό του Δόγμα.
      Το Ισραήλ είναι χώρα που ενεργεί με βάση ορθολογιστικά κριτήρια, θέτοντας ως πρώτιστο αγαθό την ασφάλεια της ίδιας της χώρας αλλά και των απανταχού ευρισκομένων Ισραηλινών και έχει αποδείξει ότι δεν διστάζει να αναλάβει δράση οπουδήποτε προκειμένου να υπερασπιστεί τα συμφέροντα του λαού της. Η σοβαρότητα της χώρας είναι αδιαμφισβήτητη. Όταν ανευρέθηκαν Υδρογονάνθρακες στην Α.Ο.Ζ. του Ισραήλ αμέσως προέβη σε εξοπλισμούς 600 000 000 ευρώ. Κατά τους Ισραηλίτες στις Διεθνείς Σχέσεις προεξάρχουν, η Ισχύς και οι Σκοπιμότητες και όχι το συναίσθημα.
      Το Ισραήλ  στερείται στρατηγικού βάθους  και στηρίγματος προς δυσμάς τα οποία είναι ζωτικής σημασίας ιδιαιτέρως για την ασφάλειά του και μόνο η Κύπρος και η Ελλάδα μπορούν να του τα δώσουν. Τέλος μετά τα γεγονότα  στα ανοικτά της Γάζας στο πλοίο ΜΑΒΙ ΜΑΡΜΑΡΑ οι σχέσεις  Ισραήλ - Τουρκίας οδεύουν προς εξομάλυνση και πλήρη αποκατάσταση.
      Σύμφωνα όμως με ισραηλινές πηγές και τον τρόπο εφαρμογής της Στρατηγικής του Ισραήλ και δεδομένων των συνθηκών που επικρατούν στη Μέση Ανατολή οι σχέσεις του με την Τουρκία  δεν μπορούν να επανέλθουν στο επίπεδο που ήταν πριν την άνοδο των Ισλαμιστών στην Τουρκία, το 2002.
      Τέλος σ ότι αφορά τους υδρογονάνθρακες αναφέρω τα σχόλια του Ταξίαρχου Ε.Α  του Ισραήλ Δρ Εφραίμ Σνέ πρώην Υπουργού Υγείας,  Μεταφορών, αναπληρωτή ΥΠΑΜ, Ακαδημαϊκού και Βετεράνου του πολέμου του ΓΙΟΜ ΚΗΠΟΥΡ το 1973 και της Επιχείρησης Έντενμπε. Το αέριο που ανευρέθηκε στα οικόπεδο ΤΑΜΑΡ και ΛΕΒΙΑΘΑΝ μετέτρεψε το Ισραήλ σε μια χώρα ανεξάρτητη και αυτάρκη ενεργειακά και ως εξαγωγέας Φυσικού Αερίου το Ισραήλ μπορεί να κάμει συμμαχίες που να εδράζονται σε κοινά συμφέροντα με τους γείτονες του, Ιορδανία Παλαιστίνη και Αίγυπτο. Τα κοιτάσματα ΦΑ του Ισραήλ είναι προσαρμοσμένα στα Κυπριακά και η δυνατότητα υγροποίησης και εξαγωγής του ΦΑ από ένα κοινό Σταθμό (Υγροποίησης Φυσικού Αερίου) αποτελεί στο στερεό θεμέλιο για μια Στρατηγική Συμμαχία Κύπρου Ισραήλ.
 ΕΛΛΑΔΑ
      Χώρα με ισχυρή γεωπολιτική θέση, ελέγχει την έξοδο των στενών των Δαρδανελλίων, ελέγχει το Αρχιπέλαγος του Αιγαίου και με την ορθή Στρατηγική σε σχέση με μια καλή οικονομία και ανάλογα εξοπλισμένες Ένοπλες Δυνάμεις και δη Ναυτικό, εύκολα μπορεί να αναβαθμιστεί και να καταλάβει τη θέση που της αξίζει.
      Δυστυχώς η μείωση και η παραμέληση των Ελληνικών ΕΔ, τα τελευταία χρόνια επιβάλλει αιματηρές προσπάθειες κάλυψης των αναγκών της.
      Η Ελλάδα πρέπει να εξισορροπήσει την Τουρκία και να προβεί σε συμμαχία σοβαρή με την Κύπρο και σε σαφή και ειλικρινή δέσμευση ως προς την υπεράσπιση της ελληνικότητας της Κύπρου δίνοντας στο Ισραήλ το μήνυμα ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει. Τέλος μια Στρατηγική σύμπραξη με το Ισραήλ δημιουργεί έναν άξονα Ισραήλ – Κύπρος – Ελλάδα ο οποίος δεν θα είναι και ότι καλύτερο στη νότια ( Μεσογειακή) πλευρά της Τουρκίας.  Η Ελλάδα πρέπει να αποβάλει τα φοβικά σύνδρομα και να προχωρήσει σε συμμαχίες που να της επιτρέπουν την άσκηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων και την επέκταση του ρόλου της στην Ανατολική Μεσόγειο.

 ΚΥΠΡΟΣ
      Η Κύπρος  ως νησιώτικη χώρα  ημικατεχόμενη με 43 000 Τουρκικού στρατού στο έδαφός της και σε απόσταση 40 ΝΜ από την Τουρκία η οποία έχει πλήρη Ναυτική και Αεροπορική κυριαρχία στο νησί, δυστυχώς  με την πολιτική που ασκεί στις Διεθνείς Σχέσεις, την υποβάθμιση αν όχι εκμηδένιση του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου, την απραξία που δείχνει στη σύναψη Στρατιωτικών Συμμαχιών και την υποτονική μέχρι μηδενική προσπάθεια αναβάθμισης των Ενόπλων της Δυνάμεων , (τις οποίες οι τρείς τελευταίοι Αρχηγοί ΓΕΕΦ με τους αντίστοιχους υπουργούς Άμυνας διακήρυξαν πλειστάκις ότι αναδιοργάνωναν με μείωση Μονάδων, εγκαταστάσεων και χρόνου στρατιωτικής θητείας καθώς επίσης και με δραστικές μειώσεις σε προσλήψεις μονίμων Στελεχών και μηδενικές προσλήψεις σε Εθελοντές υπαξιωματικούς , άνδρες και γυναίκες) , ενεργεί αντίθετα με την διατήρηση στα ίδια επίπεδα την παράμετρο της ασφάλειας που είναι η πρωταρχική για την ύπαρξη της.
      Επειδή το πρόβλημα της Κύπρου είναι καθαρά θέμα ασφάλειας με τα προαναφερθέντα ο κάθε  εν δυνάμει υποψήφιος στρατηγικός μας εταίρος ή Σύμμαχος θα είναι πολύ επιφυλακτικός να προχωρήσει σε συμμαχία ή συνεργασία με την Κύπρο διότι συνάγεται αβίαστα το συμπέρασμα ότι η Κύπρος τον θέλει για αμυντική προστασία τη στιγμή που η ίδια έχει πολύ μειωμένο ενδιαφέρον για τις ένοπλες δυνάμεις της και την ασφάλειά της.
      Επιβάλλεται όπως η ΚΔ έμπρακτα αποδείξει στους εν δυνάμει υποψήφιους Στρατηγικούς Συνεργάτες της ότι θέτει την ασφάλεια της σε ύψιστη προτεραιότητα. Δεν θα ήταν υπερβολή με την υλοποίηση της Στρατηγικής Συνεργασίας η Κύπρος να επιδίωξη τη στάθμευση στα λιμάνια και στην Α Β Ανδρέας Παπανδρέου , πλοίων και πολεμικών Α/φων του Ισραήλ και της Ελλάδος.

 ΤΟΥΡΚΙΑ – ΗΠΑ – ΗΒ
      Η εκμετάλλευση και μεταφορά των υδρογονανθράκων αποτελεί για την Τουρκία θέμα υψίστης σημασίας και προτεραιότητας.
      Στα προαναφερθέντα δεν έγιναν αναφορές στη Τουρκική αντίδραση η οποία εκτιμώ ότι θα είναι έντονη και θα προσπαθήσει να εμπλέξει τον Αμερικανικό και τον Βρετανικό παράγοντα ώστε με τις κατάλληλες πιέσεις να επιτύχει αποτροπή της Τριμερούς Στρατηγικής Συνεργασίας αφ’ ενός και της μεταφοράς του Φυσικού Αερίου με αγωγούς μέσω του εδάφους της  αφ’ετέρου.
     Επίσης εκτιμώ ότι η Τουρκία θα εντείνει τις πιέσεις που ήδη ασκεί προς τις εταιρίες πετρελαίων του Ισραήλ, για τη δημιουργία αγωγών μεταφοράς του Φυσικού αερίου μέσω του εδάφους της.
      Με την αποδοχή αυτής της λύσης οι τρεις γίνονται όμηροι της Τουρκίας, χωρίς να αναφέρω άλλες  σκέψεις όπως, τον φανατικό Ισλαμισμό, την αντιπαλότητα Κεμαλικών – Ισλαμιστών, το Κουρδικό, τις Ασύμμετρες Απειλές και άλλα.
      Εξυπακούεται ότι οι Η.Π.Α. σε μια τέτοια περίπτωση θα ευρεθούν σε δύσκολη θέση και μεγάλο δίλημμα, και στη λύση του διλήμματος αυτού θα διαδραματίσουν σοβαρό και κρίσιμο ρόλο διάφοροι παράγοντες, όπως τα λόμπυ Ισραήλ, Ελληνικό, Τουρκικό, και οι τεχνοκράτες του ΥΠΕΞ των ΗΠΑ,  και του Πενταγώνου , των οποίων οι θέσεις, φαίνεται ότι αφίστανται. ( Σύμφωνα με αναλυτή του HUDSON Institute)
      Σε ότι αφορά το Ηνωμένο Βασίλειο εκτιμώ ότι ο ρόλος που θα μπορεί να διαδραματίσει για ματαίωση της εν λόγο Συνεργασίας θα είναι προς την Κύπρο και την Ελλάδα, ιδιαίτερα προς την πρώτη που θεωρείται ο αδύνατος κρίκος.. Στο Ισραήλ εκτιμώ ότι δεν είναι σε θέση καν να ακουστεί το ΗΒ.
      Επιβάλλεται όπως οι τρείς (Ελλάδα – Κύπρος – Ισραήλ ) εργαστούν προληπτικά, προς εξουδετέρωση των Τουρκικών επιχειρημάτων τα οποία εκτιμώ ότι θα συνοδεύονται από εκβιαστικά διλήμματα. Αυτονόητη καθίσταται τώρα και η αναφορά μου στην ενίσχυση των ΕΔ , ιδιαιτέρως της Ελλάδας και της Κύπρου με έμφαση στις Αεροναυτικές τους Δυνάμεις.
      Ένας τελευταίος πλην όμως σημαντικός παράγοντας που θα διαδραματίσει καταλυτικό ρόλο στη τελική έκβαση της όδευσης των υδρογονανθράκων είναι η αναποφασιστικότητα και οι όχι ξεκάθαρες θέσεις της πλευράς μας στα θέματα αυτά..
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
      Διαχρονικά η Κύπρος δεν μετείχε σε συμμαχίες ή σε Σύστημα Συλλογικής Ασφάλειας, μετείχε μόνο στο κίνημα των Αδεσμεύτων, για την συμμετοχή της αυτή δε πολλά και όχι θετικά ελέχθησαν . Λόγο της θέσης της , των γειτόνων της,  της ευρύτερης αστάθειας στη περιοχή και της ιστορίας της η Κύπρος επιβάλλεται να διασφαλιστεί συμμετέχοντας σε σύστημα Συλλογικής Ασφάλειας και Συμμαχίες με χώρες τις οποίες έχει κοινά συμφέροντα δηλαδή την Ελλάδα και το Ισραήλ.  Η Στρατηγική Συνεργασία – Συμμαχία, Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ θ’ αποτελέσει  τον αντίποδα στην Τουρκική προκλητικότητα και επιθετικότητα.
      Επίσης θεωρώ αυτονόητο ότι το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου επιβάλλεται όπως αναζωογονηθεί επί νέας βάσης.
      Σε ότι αφορά το Σύστημα Συλλογικής Ασφάλειας , πρέπει σε πρώτο χρόνο και δη το συντομότερο δυνατό,( μια και αυτό συμπεριλαμβάνεται και στις προεκλογικές δεσμεύσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας ) η Κύπρος να αιτηθεί την ένταξη της στο πρόγραμμα ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ, να συνάψει Συμφωνία Ασφαλείας με το ΝΑΤΟ και σε μεταγενέστερο στάδιο να μελετήσει την ένταξη της σ’ αυτό.
      Είναι μεγάλη ανακολουθία και άνευ ουσίας, αλλά και επιζήμιο, μια χώρα να μετέχει στην ΕΕ, έχοντας μειωμένη συμμετοχή στον τομέα της ασφάλειας , που στην ουσία γι’ αυτό εντάχτηκε στην ΕΕ.
      Τέλος ο χρόνος είναι ένας βασανιστικός παράγων, και η αναβλητικότητα μας δυνατόν να αποβεί μοιραία στο θέμα των Υδρογονανθράκων.
Εισήγηση  Σχη  Ε.Α.  Ανδρέα Λοΐζου στην επιστημονική Ημερίδα του Συνδέσμου « ΚΥΠΡΟΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑ» στις 17 Μαΐου 2014.
Τα κείμενα αντιπροσωπεύουν την προσωπική γνώμη των συγγραφέων τους.


Σχέδιο ενοποίησης των ΑΟΖ Ελλάδας, Αιγύπτου, Ισραήλ και Κύπρου: Βασικό εμπόδιο ο Ερντογάν

AOZ-KARIOTHS-The-Beauty
Συντάκτης:

Tου Μάκη Ανδρονόπουλου
Αρχική δημοσίευση 6 Απριλίου 2016
Η εύλογη πρόταση των Ρώσων να συμμετάσχουν οι Κούρδοι στις διαπραγματεύσεις της Γενεύης για το μέλλον της Συρίας, ανοίγει μια νέα σελίδα στην προοπτική διευθέτησης των πολυδιάστατων θεμάτων του ευρύτερου Μεσανατολικού ζητήματος, για το οποίο φαίνεται πως υπάρχουν νέοι σχεδιασμοί από την πλευρά των ΗΠΑ, που στηρίζονται αφ΄ ενός στο γεγονός της ενεργειακής τους αυτονομίας που τους επιτρέπει να αντιμετωπίσουν διαφορετικά πλέον εχθρούς και φίλους στην περιοχή, αφ΄ ετέρου στην συνεννόηση με τους Ρώσους επί του πραγματικού (δεν είναι τυχαίο που ο γγ. Του ΝΑΤΟ Γιεν Στόλτενμπεργκ προωθεί συνομιλίες της συμμαχίας με τη Μόσχα).
Αν προσθέσουμε σε αυτά, την συμφωνία με το Ιράν, την αποστασιοποίηση από τον οίκο των Σαούντ και το γύρισμα στην πλάτη στον Ερντογάν από τον πρόεδρο Ομπάμα, οι συνθήκες μοιάζουν να αλλάζουν και να αλλάζουν βάση σχεδιασμού.
Από τις μέχρι τώρα κινήσεις διαφαίνονται τα εξής:
Πρώτον, σε ότι αφορά τη Συρία η λύση είναι σαφής: ή ομοσπονδία ή διαμελισμός (που βεβαίως είναι και πιο επώδυνος). Οι τζιχαντιστές δεν θα έχουν κράτος, όπως αρχικά κάποιοι εκτιμούσαν, θα υπάρξει ένα σουνιτικό καντόνι, αλλά όχι τζιχαντιστικό. Οι εκτιμήσεις των Ρώσων είναι πως οι τζιχαντιστές είναι συμμορίες που δεν έχουν πολιτικό, ιδεολογικό και κυρίως στρατηγικό βάρος, καθώς δεν πέτυχαν μια κρίσιμη νίκη που να ανέτρεπε τα δεδομένα. Πρόκειται για λαθρέμπορους πετρελαίου που προσέλκυσαν μισθοφόρους και ιδεοληπτικούς από την Ευρώπη και σύντομα θα ξεπεραστούν από τις συνθήκες.
Δεύτερον, σε ότι αφορά τον ανταγωνισμό Ουαχαμπιτών με την Αίγυπτο, αυτός τελειώνει με εμφανείς και αφανείς προειδοποιήσεις και κινήσεις τελεσιγραφικού χαρακτήρα από την Ουάσιγκτον. Η νέα αυτή προσέγγιση αφορά και τα Εμιράτα και όλους τους χρηματοδότες του ISIS.
Τρίτον, σε ότι αφορά την Τουρκία του Ερντογάν, η οποία κοροϊδεύει τους Κούρδους εδώ και δεκαπέντε χρόνια τάζοντας ισοτιμία της γλώσσας, σχολεία, πολιτισμό, θέατρο, αλλά και η οποία το τράβηξε μακριά με τον αντικεμαλισμό της με την αποστράτευση και φυλάκιση 10.000 στρατιωτικών, έχει δημιουργήσει μεγάλα ρήγματα στο εσωτερικό της χώρας.
Οι δυτικοί παρατηρητές εκτιμούν πως κανείς στην Τουρκία δεν έδωσε εντολή για να μετατραπεί η χώρα σε ισλαμική δημοκρατία, και ότι κανείς δεν θέλει το Σουλτανάτο ή την αναβίωση του Χαλιφάτου.
Ως εκ τούτων, αλλά και με δεδομένο ότι οι Ευρωπαίοι θεωρούν πως η Τουρκία έχει μεγάλες ευθύνες για το μεταναστευτικό, οι σύμμαχοι αρχίζουν να αντιμετωπίζουν την Τουρκία ως πρόβλημα για το ΝΑΤΟ.
Στην Τουρκία υπάρχει σοβαρό πρόβλημα, όχι μόνο με τους Κούρδους στην Ανατολία, αλλά και με τη νεολαία, την τουρκική ελίτ, τα πανεπιστήμια. Η κοινωνική δυναμική των πραγμάτων από τη μια, η απομόνωση του Ερντογάν από την άλλη, και η επερχόμενη μεταφορά του κουρδικού στο τουρκικό έδαφος φαίνεται να είναι η νέα κατάσταση που διαμορφώνεται στην Τουρκία. Η εμπόλεμη κατάσταση που δημιουργήθηκε μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν για το Ναγκόρνο – Καραμπάχ φαίνεται ότι εντάσσεται στο ευρύτερο παίγνιο της διευθέτησης της νέας τάξης πραγμάτων.
Τέταρτον, σε ότι αφορά τη Λιβύη και την αστάθεια στην Αλγερία, οι Αμερικανοί δεν φαίνεται ότι στο εξής θα αφήσουν τα πράγματα στους αυτοσχεδιασμούς του Ολάντ και των Ευρωπαίων. Επιδιώκουν γρήγορες και τελεσίδικες ανατροπές με στήριξη των οικονομιών των χωρών και την αποφυγή κοινωνικών εκρήξεων που μπορεί να εκμεταλλευτούν οι ακραίοι ισλαμιστές.

Ο Ντάιζεμπλουμ, ο Καμμένος και η Σούδα

Οι γεωπολιτικές αυτές εξελίξεις φαίνεται ότι επηρεάζουν θετικά τις ελληνικές προοπτικές. Το βασικότερο είναι η συνειδητοποίηση από την πλευρά των Ευρωπαίων πως τα σύνορα της ΕΕ είναι αυτά της Ελλάδας και της Κύπρου, κάτι που θα αναγνωρίσει εν καιρώ και το ΝΑΤΟ έμμεσα αλλά θεσμικά.
Άλλωστε, οι «διευκρινήσεις» αυτές πρέπει να καταστούν τελεσίδικες και να αναγνωριστούν από τους πάντες, γιατί υπάρχουν μεγάλοι επιχειρηματικοί σχεδιασμοί, όπως η κατασκευή του μεγαλύτερου υποθαλάσσιου καλωδίου παγκοσμίως που προβλέπει η ενεργειακή συμφωνία Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ, ή ένα άλλο υποθαλάσσιο καλώδιο που θα διαπερνά το Αιγαίο και το οποίο αναλαμβάνουν ολλανδικά συμφέροντα (εξ ου και τα καλά λόγια του κ. Ντάιζελμπλούμ πριν λίγες εβδομάδες για την διαπραγμάτευση) καθώς και άλλα σχέδια στρατηγικού χαρακτήρα που χρειάζονται ηρεμία και προστασία για να υλοποιηθούν.
Αλλά τους σχεδιασμούς της Ουάσιγκτον τις αποκάλυψε ο υπουργός Άμυνας Πάνος Καμμένος κατά την πρόσφατη ομιλία του στην αμερικανο-ισραηλινή οργάνωση AIPAC, όπου μεταξύ άλλων εκτίμησε ότι οι Ισραηλινές οργανώσεις των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής θα βοηθήσουν στη δυναμική προσπάθεια της Ελλάδας, βγαίνοντας από την κρίση, να περάσει στο αύριο, έχοντας τη δυνατότητα νέων επενδύσεων, σε ένα περιβάλλον το οποίο θα είναι ασφαλές.
Ένα περιβάλλον το οποίο θα μπορέσει να δημιουργήσει τις συνθήκες για τη διαμόρφωση ενός τόξου ασφάλειας που θα αρχίζει από το Ισραήλ, την Κύπρο, την Αίγυπτο, την Ιορδανία, την Ελλάδα και θα επεκτείνεται στη Βουλγαρία και στη Ρουμανία».
Αυτό το τόξο ασφαλείας, συμπληρώνουμε εμείς, που είναι απαραίτητο για να δημιουργηθούν συνθήκες για μεγάλες επενδύσεις θα ενισχυθεί με την εγκατάσταση του 6ου Στόλου στη Σούδα και την τελειοποίηση του αεροδρομίου της Καρπάθου.

Μια σημαντική ιδέα ανάπτυξης

Η μεγάλη ιδέα πίσω από όλα αυτά, σύμφωνα με πληροφορίες μας, είναι μια συμφωνία τύπου NAFTA με ταυτόχρονη ενοποίηση των ΑΟΖ των τεσσάρων χωρών του πυρήνα Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ-Αίγυπτος ούτως ώστε να υπάρξουν βέλτιστες συνθήκες άντλησης του φυσικού αερίου το οποίο είναι 99% καθαρό.
Πρόκειται για ένα γεωοικονομικό πρότζεκτ τεράστιας σημασίας γεωπολιτικής σημασίας, όχι μόνο για την αναχαίτιση των ακραίων ισλαμιστών και τον τερματισμό της μετανάστευσης προς την Ευρώπη με την ενίσχυση των κοινωνιών της βορείου Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, αλλά και για την απεξάρτηση της ΕΕ από το ρωσικό αέριο (που θα στραφεί πλέον προς τις ανάγκες της Κίνας και της Ασίας). Στο πρότζεκτ αυτό θα συμμετάσχουν και ρωσικά συμφέροντα.
Σημειωτέον ότι η επικείμενη ευρωαμερικανική συμφωνία ΤΤΙΡ φαίνεται ότι σχετίζεται και με αυτούς τους σχεδιασμούς. Το βασικό σοβαρό εμπόδιο σε όλα αυτά είναι ο Ερντογάν, ο οποίος δημιουργεί συνεχώς νέες πολώσεις, όπως για παράδειγμα στο Κυπριακό, με τις νέες προκλητικές απαιτήσεις του κατοχικού ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί. Υπό αυτές τις συνθήκες, το Κυπριακό στην ουσία «παγώνει» με μόνη προοπτική επίλυσής του το ευρωπαϊκό κεκτημένο.
Διαφημιστική καταχώρηση
Διαφημιστική καταχώρηση
Πηγή: Σχέδιο ενοποίησης των ΑΟΖ Ελλάδας, Αιγύπτου, Ισραήλ και Κύπρου: Βασικό εμπόδιο ο Ερντογάν http://wp.me/p3kVLZ-vxn

Σχόλια

Ο χρήστης skulos gab είπε…
Εμ τι αλλο θα ζητουσε ο πακης;

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΠΩΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ - ΟΙ ΑΙΤΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΘΟΡΙΣΟΥΝ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ ΤΗΣ

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΣΥΡΙΑ Η ΕΛΛΑΔΑ-Η σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα θυμίζει απόλυτα την πτώση του Βυζαντίου και την σταδιακή έλευση των Τούρκων